incommode
incommode, inconveniently, unsuitably, unfortunately, unseasonably
incommŏdē, adv., v. incommodus fin.
incommodē, Adv. (incommodus), unpassend, unbequem, ungelegen, ungünstig, zur Unzeit, moram obicere, Plaut.: venire, Cic.: dicere, Varro: accĭdere, Caes.: se gerere, Colum.: incommodius mecum actum est, Cic.: quod ipsā iactatione incommodius fit, Sen.: incommodissime navigare, Cic.
incommodus, -a, -um, inde ~e adverbium
per se disquirenti circa quamlibet disciplinam ignorabilia, ne ~ius perturbatius a se quam ab alio fallatur
incommŏdē (14) (incommodus), dʼune manière qui ne convient pas, mal à propos, fâcheusement : Cic. Att. 7, 8, 2 ; Cæs. G. 5, 33, 4 ; Liv. 4, 8, 6 || -dius Cic. Læl. 15 ; -issime Cic. Att. 5, 9, 1.
incommodē adv.with comp.and sup.
- incommodus, inconveniently, unsuitably, unfortunately, unseasonably: venire: accidit, Cs.: adversari, L.: cum illo actum optime est, mecum incommodius: incommodissime navigare.