inconfusibilis
inconfūsĭbĭlis, e, adj. [2. in-confusus],
- that cannot be embarrassed or confused (late Lat.): operarius, Vulg. 2 Tim. 2, 15.— Adv.: inconfūsĭbĭlĭter, without confusion: misceri, Claud. Mam. Stat. An. 1, 15.
incōnfūsibilis, e (in u. confundo), unbeirrbar = nicht außer Fassung zu bringen, operarius, Vulg. 2. Timoth. 2, 15.
oportet enim servum Christi ~em esse in humilitate Christi ‥ imitanda, sicut et Christus ~is exstitit, qui sustinuit crucem confusione contempta [cf. ]Hebr. xii 2
curabat se ipsum ministrum probabilem semper Deo offerre, operarium ~em se non remisse exhibere
curabat sollicite seipsum ‘probabilem exhibere Deo, operarium ~em, recte tractantem verbum veritatis’
tales ‥ quos Deus temptando probat ‥ sunt Deo probabiles quoad esse beatum quia erunt ~es in die judicii eo quod recte tractant scripturam sacram
quid per frontem [] rectius intelligitur quam publica et ~is confessio crucis Christi? oportet [ Exod. xxviii 38 etc. etc., v. a supra ]
incōnfūsĭbĭlĭs, e (in, confundo), qui ne peut être confondu, irréprochable : Vulg. 2 Tim. 2, 15.