incongruenter
incongruenter, Adv. (incongruens), unpassend, Tert. de bapt. 19. Augustin. in heptat. 1, 59.
potest appellatione ‘mane’ ubi ait, ‘mane surgamus ad vineas’ [] ipsum dominicae incarnationis tempus designatum non ~er intellegi Cant. vii 12
incongrŭentĕr, dʼune manière inconvenante : Tert. Bapt. 19.