inconnexus
in-connexus, v. inconexus.
inconnexus (incōnexus), a, um (in u. connecto), unverbunden, unzusammenhängend, Auson. Technop. (XXVII) 2, 5. p. 132 Schenkl. – als metr. t. t. = ἀσυνάρτητος, von Versen, in denen verschiedene Rhythmen durch ein minder festes Band verknüpft sind, Mar. Victorin. art. gr. 2, 7, 7. p. 88, 21 K. u. 3, 2, 5. p. 102, 31 K.
inconnexus, a, um, non lié, non adhérent : Aus. Idyll. 12 || [métrique] asynartète : Mar. Vict. Ars Gramm. 2, 7, 7.