inconnivens
in-connīvēns (incōnīvēns), entis (in u. conniveo), a) die Augen nicht schließend, mit offenen Augen, Gell. 2, 1, 2. – b) v. den Augen, sich nie schließend, stets offen, Amm. 29, 2, 20 G. (aber Eyssenh. mit cod. V inconnivis oculis).
inconnīvēns, tis, qui ne ferme pas les yeux, ayant les yeux ouverts : Gell. 2, 1, 2.