incredulus
incredulus, unbelieving, incredulous
Could not find incredulamque in Logeion dictionaries.
incredulamque Adjective: feminine accusative singular of incredulus
in-crēdŭlus, a, um (perh. not ante-Aug.).
- Act., unbelieving, incredulous, without faith: odi. Hor. A. P. 188: patronus, Quint. 12, 8, 11: quidam, id. 10, 3, 11: Judaei, Vulg. Act. 14, 2 al.—
- II Pass., incredible: res, Gell. 9, 4, 3.
in-crēdulus, a, um = ἄπιστος, I) aktiv = ungläubig, Hor. de art. poët. 188. Quint. 10, 3, 11 u. 12, 8, 11. Vulg. num. 20, 10 u. ö. Heges. 1, 40, 8. – II) passiv = unglaublich, res, Gell. 9, 4, 3: quod si cui videtur incredulum, Hieron. praef. in Iob.
contremuit valide cor presbiteri sentientis se digniorem percussione, dum quod referenti semel et iterum non crediderat res loqueretur et innocentis pena acrius ~ae repugnationi suae comminaretur
non vacillabit fides historie etsi mentes auditorum sint ~e
michi forsitan erit ~us
Didymus quondam dominicae resurrectionis ~us negator
que huic erat ~a sacramento
barbaram feram ~amque gentem
miratur Thomas incredulus(
beata pedum oscula / corda firmant incredula
virtutes Dei ‥ pravissimis vestris apud ~os quosque despiciuntur exemplis
ipsum ad erudiendos ~os et indoctos mitti debere decernunt
tante dignitatis eucharistiam esse quod ab indignis et precipue ~is plerumque sumi non possit
subigere ecclesiastici principatus gubernationi credentes et ~os
ut proficiscerentur in Terram Sanctam contra Saracenos et ~os pugnaturi
ipso priore apud Rodes in Dei obsequio ~is resistendo ‥ existente
incrēdŭlus, (15) a, um, ¶ 1 incrédule : Hor. P. 188 ; Quint. 10, 3, 11 ; 12, a8, 11 || qui nʼa pas la foi : Eccl. ¶ 2 incroyable : Gell. 9, 4, 3.
- 1. ongelovig [patronus];
- 2. ongelofelijk [res].
in-crēdulus
- unbelieving, incredulous: odi, H.