About Report a problem

Menu

indicium

indicium, a notice, information, discovery, disclosure, charge, evidence

BWL

insigne indicium meae erga te amicitiae
a notable sign of my friendship towards you
servi indicio omnes damnati sunt
the slaves were all condemned by the giving of information

Frieze-Dennison Vergil

indicium , iī, n.: a means of informing; a proof, sign, token, indication; evidence, charge, 2.84; trace, 8.211. (indicō)

Could not find indiciorum in Logeion dictionaries.

indiciorum Noun: neuter genitive plural of indicium

See indiciorum in Morpho

indĭcĭum, ĭi, n. [index], a notice, information, discovery, disclosure, charge (class.).
  • I Lit.: facite indicium, si quis vidit, Plaut. Cist. 4, 2, 9 (679): id anus mihi indicium fecit, Ter. Ad. 616; cf. Plaut. Most. 3, 2, 57 (746); id. Mil. 2, 3, 35 (306); Sen. Contr. 4, 26, 6: conjurationis, Cic. Div. 2, 20, 46: rei alicujus afferre ad aliquem, Auct. Or. pro Dom. 52, 134: deferre ad aliquem, Tac. A. 2, 28: ea res est Helvetiis per indicium enuntiata, Caes. B. G. 1, 4: convictus indicio alicujus, Sall. C. 52, 36: profiteri, to volunteer evidence (before a court, and esp. to escape punishment by turning state's evidence): sed ipse deprehensus, multis hortantibus, indicium profitetur, Sall. J. 35, 6; Plin. Ep. 3, 16, 9; so, offerre, Tac. A. 11, 35.—
    • B Transf.
      • 1 A permission to give evidence or turn informer against one's accomplices: Vettius reus, cum esset damnatus, erat indicium postulaturus, Cic. Att. 2, 24, 4: tibi indicium postulas dari, id. Div. in Caecil. 11, 34. —
      • 2 A reward for giving evidence or informing: conscripserunt communiter edictum cum poena atque indicio, Cic. Off. 3, 20, 80; id. Vat. 11, 25; Petr. 97, 3: alicui indicium dare, Dig. 12, 5, 4.—
  • II In gen., a sign, indication, mark, token, proof: signum vocatur σημεῖον, quamquam id quidam indicium, quidam vestigium nominaverunt, per quod alia res intellegitur, ut per sanguinem caedes, Quint. 5, 9, 9; 5, 7, 36: indicia et vestigia veneni, Cic. Clu. 10, 30: indicia atque argumenta certissima sceleris, id. Cat. 3, 5, 13: scelerum ostendere, Auct. Har. Resp. 12: parricidiorum, Cic. Sull. 27, 17: animi, Auct. Cic. ap. Senat. 4: insigne meae erga te benevolentiae, Cic. Fam. 7, 6, 1: res indicium haec facit, quo pacto, etc., Ter. Hec. 546: dare, i. q. ostendere, Varr. L. L. 9, § 19 Müll.: edere, the same, Lucr. 2, 556: indicio esse, to serve as proof, be a proof: de se ipse erit, Ter. Ad. 4: ei rei indicio sunt sexdecim volumina epistu larum, Nep. Att. 16: quae domus erat ipsa indicio tui crudelissimi dominatus, Auct. Dom. 42.—With rel.-clause: mihi, quale ingenium haberes, indicio fuit oratio, Ter. Heaut. 384: quam vere de eo foret indicatum, oratio indicio fuit, Nep. Lys. 3: postquam indicium est factum, dempto auro, etc., after applying the touchstone (index), Vitr. 9, 3.

Saved

Recent