infinitus
infinitus, not limited, infinite, endless, boundless, unlimited
in-fīnītus, a, um, adj., not enclosed within boundaries, boundless, unlimited.
- I Lit.: quod finitum est habet extremum ... nihil igitur cum habeat extremum, infinitum sit necesse est, Cic. Div. 2, 50, 103: aër, materia, id. Ac. 2, 37, 118: imperium, id. Verr. 2, 3, 91: potestas, id: Agr. 2, 13, 33; Liv. 3, 9: magnitudines infinitissimae, Boëth. Inst. Arithm. 1, 4. — Subst.: infī-nītum, i, n., boundless space, the infinite: ex infinito coorta, Lucr. 5, 367.—
- II Transf.
- A Without end, endless, infinite: altitudo, Cic. Verr. 2, 4, 48: spes, id. Deiot. 5, 13: odium, id. Balb. 27, 62: labor, id. de Or. 1, 1: licentia, id. Verr. 2, 3, 94, § 220: imperium, id. ib. 2, 3, 91, § 213: potestas, id. Agr. 2, 13, 33: occupationes, Nep. Att. 20, 2: pretium, immoderate, Dig. 35, 2, 61: sin cuipiam nimis infinitum videtur, too prolix, Cic. de Or. 1, 15, 65. — Subst.: infīnītum, i, n., an infinitude, an endless amount or number: infinitum auri, Eutr. 9, 9: ad or in infinitum, to infinity, without end: haec (ars statuaria) ad infinitum effloruit, Plin. 34, 7, 16, § 35: crescere, id. 34, 2, 3, § 5: durescere, id. 13, 9, 18, § 62: sectio in infinitum, Quint. 1, 10 fin.: ne in infinitum abeamus, Plin. 17, 25, 38, § 243: infinitum quantum, beyond all measure, exceedingly, extraordinarily, Plin. 18, 28, 68, n. 3, § 277: infinito plus or magis, infinitely more, far more, Quint. 3, 4, 25; 11, 3, 172.—
- B Innumerable, countless: multitudo librorum, Cic. Tusc. 2, 2, 6: multitudo, id. Off. 1, 16, 52: causarum varietas, id. de Or. 1, 5, 16; Caes. B. G. 5, 12, 3: legum infinita multitudo, Tac. A. 3, 25: numerus annorum, Gell. 14, 1, 18: pietatis exempla, Plin. 7, 36, 36, § 121: pecunia ex infinitis rapinis, Auct. B. Alex. 64, 4; Spart. Hadr. 20, 5; Eutr. 1, 3; 3, 20 al.—
- C Indefinite.
- 1 In gen.: infinitior distributio, where no person or time is mentioned or implied, Cic. Top. 8: quaestio, id. Part. Or. 18: res, id. de Or. 1, 31: conexa, indefinite conclusions, id. Fat. 8.—Adv.: in infinito, to infinity, everywhere, at pleasure, Dig. 8, 2, 24; 8, 1, 9.—
- 2 In gram.: verbum, i.e. the infinitive, Quint. 9, 3, 9; also absol., id. 1, 6, 7 and 8: articulus, an indefinite pronoun, Varr. L. L. 8, § 45; 50 Müll.: vocabula, appellative nouns (as vir, mulier), ib. § 80.— Adv.
- A infīnītē.
- 1 Without bounds, without end, infinitely: ne infinite feratur ut flumen oratio, Cic. Or. 68, 228: concupiscere, excessively, id. Par. 6, 3: dividere, id. Ac. 1, 7: perorare, without cessation, constantly, id. Or. 36 fin.—
- 2 Indefinitely, in general: referre de re publica, Gell. 14, 7, 9.—
- B in-fīnītō (rare), immensely, vastly: magis delectare, Quint. 11, 3, 4: magis flexa sunt, id. 8, 4, 25: plus cogitare, id. ib.: infinito praestare, Plin. 25, 8, 53, § 94.
īnfīnītus, a, um (in u. finio), nicht durch Grenzen bestimmt, I) unbegrenzt, grenzenlos, unendlich (Ggstz. finitus), 1) eig., dem Raume nach: altitudo, Cic.: ingens infinitumque pelagus, Mela: inf. materia, Cic.: mundus finitus infinito similis, Cic.: nihil cum habet extremum, infinitum sit necesse est, Cic.: magnitudines infinitissimae, Boëth. inst. arithm. 1, 4. – 2) übtr.: a) der Zeit nach, unbegrenzt, unendlich, endlos, unaufhörlich, tempus, Cic.: longa diei infinita aetas, Lucr.: bellum, auf Leben u. Tod, Nep.: u. so odium, Cic.: hoc fructu tanto desine studia tua infinitā istā cunctatione fraudare, Plin. ep. – b) der Zahl nach, grenzenlos, unendlich viel od. zahlreich, zahllos, unzählig, opera, Spart.: muscae, Lampr.: equitatus, Auct. b. Afr.: populi, Eutr.: rapinae, Eutr.: infinitus prope et innumerabilis numerus annorum, Gell.: societas, Cic.: inf. temporum od. causarum varietas, Cic.: m. Abl. (an), eorum iuventus infinita numero, immensa corporibus, Vell. 2, 106, 1. – c) der Ausdehnung, dem Umfang, dem Maße od. Grade nach, grenzenlos, endlos, unendlich (unendlich groß od. reich), unermeßlich, unabsehbar, maßlos, pondus, Iustin.: auri argentique pondus, Eutr.: magnitudo, Caes.: silva (Stoff), Cic.: potestas, Liv.: pretium, ICt.: labor, Cic.: occupationes, Nep.: cura (Sorgfalt), Quint.: pollicitationes, Asin. Poll. in Cic. ep.: spes, Cic.: amor, Val. Max.: infinitum est (es ist eine endlose Aufgabe, es würde kein Ende nehmen) m. Infin., Cic. ep. 1, 9, 23. Quint. 5, 10, 18 u. 11, 3, 121. – subst., īnfīnītum, ī, n., das Unendliche, Unermeßliche, α) absol., sectio in infinitum, Quint.: immensum quiddam et infinitum est, quod vobis debemus, Cic.: infinitum refert et lunaris ratio, Plin.: ne in infinitum abeamus, damit ich nicht die Beispiele ins Unendliche vermehre, Plin.: ad infinitum augere alqd, Plin.: ad infinitum crescere (v. Preis), Plin.: ad infinitum pervenire, eine unbegrenzte Stärke erlangen, Quint.: in infinito, ohne Einschränkung, ICt.: infinitum quantum, über alle Maßen, Plin.: infinito (unendlich) praestare ceteris eiusdem generis, Plin.: infinito se antecedebat, Sen. contr. exc. 3. praef. 6: infinito magis od. plus, unendlich mehr, Quint.: ut flammae infinito (unendlich) acrior vis est, Sen. de ben. 2, 27, 3. – β) m. Genet., eine unendliche Menge, infinitum auri atque argenti, Eutr. 6, 16: auri gemmarumque, Eutr. 9, 15: infinitum muscarum, Lampr. Heliog. 26, 9. – II) unbestimmt = ohne Bestimmung von Person u. Zeit, a) als rhet. u. philos. t. t., unbestimmt, abstrakt (Ggstz. definitus, certus), infinitior distributio, Cic.: res od. quaestio (Gegenstand der Rede), Cic.: res infinitior, Cic.: coniunctiones od. conexa, unbestimmte Aussagen, unbestimmter Folgesatz, Cic.: sin cuiquam nimis infinitum videtur, quod ita posui, ›quacumque de re‹, Cic. – b) als gramm. t. t., vocabula, Varro LL.: verbum inf., der Infinitiv, Quint.: ebenso modus infinitus, der Infinitiv, Ouint.: articuli (wie quis, quem, quoius), Varro LL.: sensus, Varro LL.
verbo ‥ finito vel ~o
‘sum’, ‘es’, verbum anomalum, inde ab ejus ~o ‘esse’ ‘hec essentia’
~um enim verbum non est verbum, quia omne verbum potest constituere oracionem perfectam cum nomine
pronomina ‥ ~a
quoniam hujusmodi principia nec ut prima pauca, et adeo communia ut non ad unam aliquam artem nec rursum ~a
~a divisio
essencia ‥ ~a ‥ bonitas ‥ ~a
~um est quod aliquod finitum datum secundum nullam habitudinem finitam precise excedit, sed ultra omnem talem habitudinem assignabilem adhuc excedit
hec est affirmativa de termino ~o, quia non est ibi necessario infinitans
~e potencie
potencia ~a
breve sit omne finibile ad ~um tendenti
in ~um
in ~um
Deus distat in ~um a creatura
habebis humiditatem omnium corporum liquabilium et rem illam, que dissolvit omnia corpora et Mercurium in lac per ~um
habebis elixir tuum multiplicatum eousque, quod deinde modo predicto multiplicare poteris in ~um
~um ens
dicunt ens esse ~um
quanto magis ~issimus ille sibi reservat infinita
quod Deus sit ~us intensive
Deus ‥ ~us
magnitudinem ‥ ~um
~a linea
ex ~o oceano
hyatu ‥ ~o
[Christus ] regnans ‥ per ~a semper saecula saeculorum. amen.
saeculorum ~orum
laus et gratiarum actio per ~a saecula saeculorum
~a annorum ‥ spatia
per ~um tempus in infinitum dolebit
quare tantum certamen ‥ praestas ‥ Deo ~is sceleribus?
Scithicae gentis impetum quae cum ~o duelli apparatu ‥ provincias ‥ populabatur
promittebat ‥ ~am pecuniam auri et argenti si ‥
mures ~issimi
quoniam ‥ ~i scholares hoc calice debriati et in furorem versi
ecce his et aliis ~is auctoritatibus edocemur
~e galee
pauci Flandrite ~os Francos ceperunt
rex signo sanctae crucis humerum insignivit, et infiniti cum eo
a motione plaustri usque ad decessum in Waltham crucifixi, ~is reparatio sanitatis ex diversis languoribus restituta est
in tantum ‥ desperare coepit, ut ~um et inportabile opus se incoepisse putasset
~ae letitiae jocunditatem
~a delectabilitas
sine defectu ~o
actionem ~am
morbo ~o
cum magno vituperio ‥ et ~o populi scandalo
ex cujus commercio reponitur in spe restitucio ~um majoris boni nature pro die judicii
quanto magis episcopus animarum, ~um plus diligens vineam sue ecclesie
~um abjeccior ‥ ~um perfeccior
īnfīnītus, (9) a, um (in, finio), ¶ 1 sans fin, sans limites, infini, illimité : Cic. Div. 2, 103 ; Ac. 2, 118 ; Agr. 3, 33 || [fig.] Dej. 13 ; Balbo 62 ; Verr. 2, 3, 220, etc. || [en parl. de quantité] : Tusc. 2, 6 ; Off. 1, 52 ; de Or. 1, 16 ; Cæs. G. 5, 12, 3 ; infinitior Cic. Top. 33, presque illimité ¶ 2 indéfini, indéterminé, général : Cic. Part. 61 ; Top. 79 ; de Or. 2, 42 ¶ 3 [gramm.] infinitum verbum ou infinitum seul, lʼinfinitif : Quint. 9, 3, 9 ; 1, 6, 7 ; infinitus articulus Varro L. 8, 45, pronom indéfini [c. quis, quem, quojus ] ¶ 4 [expr. avec le n. pris, substt ] : ad infinitum Plin. 34, 35 ; in infinitum Plin. 17, 243 ; Quint. 1, 10, 49, jusquʼà lʼinfini || infinitum quantum Plin. 18, 277, infiniment ; infinito plus, magis Quint. 3, 4, 25 ; 11, 3, 172, infiniment plus.
- 1. onbegrensd: (a) (v. plaats) grenzeloos, oneindig [loca; altitudo]; (b) (v. tijd) eindeloos, onophoudelijk [tempus eeuwigheid; bellum]; (c) (v. aantal) talloos, oneindig veel [multitudo; causarum varietas]; (d) (v. maat, gradatie) onmetelijk, mateloos, extreem [magnitudo; odium; cupiditas; labor; occupationes; imperium, potestas onbeperkt]; ➤ infinitum est (m. inf.) er zou geen eind aan komen;
- 2. onbepaald, algemeen [genus quaestionum].
infinitus , a, um. adj. c.
無限。無數。無窮者。— labor 不勝之勞。Infinitae pecuniae 不可計之銀。Infinita altitudo 高之極。Infinitum imperium 無限之權。Infinita quaestio 虛題目。— modus. v. infinitivus.
Suggest a Translation
See an image
無限。無數。無窮者。— labor 不勝之勞。Infinitae pecuniae 不可計之銀。Infinita altitudo 高之極。Infinitum imperium 無限之權。Infinita quaestio 虛題目。— modus. v. infinitivus.
Suggest a Translation
See an image
īn-fīnītus
adj.
- with comp, not limited, infinite, endless, boundless, unlimited: altitudo: imperium: domini infinitā potestate, L.: sin cuipiam nimis infinitum videtur, too vast: quos erat infinitum nominare, an endless task.—Innumerable, countless: occupationes, numberless engagements, N.: multitudo librorum: hominum multitudo, Cs.—Indefinite: res est infinitior: conexa, indefinite conditional sentences.
-
…Avaritia pecuniae studium habet, quam nemo sapiens concupivit ea quasi venenis malis imbuta corpus animumque virilem effeminat, semper infinita, insatiabilis est, neque copia neque inopia minuitur. Sed postquam L. Sulla armis recepta re publica bonis…
Sallust, Catilina
-
…mare ingenuei fontes externaque longe flumina suppeditant unde aether sidera pascit omnia enim debet, mortali corpore quae sunt, infinita aetas consumpse ante acta diesque. quod si in eo spatio atque ante acta aetate fuere e quibus haec rerum…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…ea quae ex eo orerentur definita ; gigni autem terram aquam ignem, tum ex iis omnia. Anaxagoras materiam infinitam, sed ex ea particulas similes inter se minutas, eas primum confusas postea in ordinem adductas mente divina .…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…, neque eandem ad numerum permanere, eamque esse eius visionem ut similitudine et transitione cernatur neque deficiat umquam ex infinitis corporibus similium accessio, ex eoque fieri ut in haec intenta mens nostra beatam illam naturam et sempiternam putet .…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…autem hominum atque fraudes damnis, ignominiis, vinclis, verberibus, exsiliis, morte multantur ; et docemur non infinitis concertationumque plenis disputationibus, sed auctoritate nutuque legum domitas habere libidines, coercere omnis cupiditates, nostra tueri, ab…
Cicero, de Oratore
-
…inscienter facias, si ullam praetermittas. At si stipulationum aut iudiciorum formulas partiare, non est vitiosum in re infinita praeter mittere aliquid. Quod idem in divisione vitiosum est. Formarum enim certus est numerus quae cuique generi subiciantur…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…ante diebus ex his castris Atrebatem Commium discessisse ad auxilia Germanorum adducenda ; quorum et vicinitas propinqua et multitudo esset infinita. Constituisse autem Bellovacos omnium principum consensu, summa plebis cupiditate, si, ut diceretur, Caesar cum tribus…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ad numerum, ut ea quae ille propter firmitatem στερέμνια appellat, sed imaginibus similitudine et transitione perceptis, cum infinita simillumarum imaginum species ex innumerabilibus individuis existat et ad deos adfluat, cum maximis voluptatibus in eas imagines mentem intentam…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…; ad impellendos animos duae, princi pium et peroratio. C. Quid Quaestio quasnam habet partis P. Infinitam, quam consultationem appello, et definitam, quam causam nomino. C. Quoniam igitur invenire primum est oratoris…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…hebetem et rudem dicere solent Stoici, quem ad modum, quod in natura rerum omne esse dicimus, id infinitum esse concluserit Quod finitum est, inquit, habet extremum. Quis hoc non dederit Quod autem habet extremum ,…
M. Tullius Cicero, De Divinatione