About Report a problem

Menu

infinitatio

infinitatio [ML] , act of making infinite, removal of limitation, state of being infinite. sciendum etiam, quod quandoque [sc. non] sistit in uno termino et tunc facit ~onem, quandoque fertur ad compositionem unius cum alio et hoc dupliciter, aut faciendo negationem in genere aut extra genus (Shirwood) GLA III 22; potest cadere [negatio] super formam communissimam in genere substantiae, ut si diceretur non-substantia, ex qua ~one alia aliqua natura accidentis potest intelligi Ps.-Gros. Summa 347; materia non erit causa ~onis in numeris Bacon XIII 167; verbum dicitur inpersonale propter privacionem persone, que est personalis proprietas, et non per ~onem persone Ib. XV 80; per ‘animal’ potest intelligi asinus, leo, capra; istud dico ut in pluribus et non in omnibus, quia ~o entis et unius et alicujus nichil ponit Ib. 235; sequitur possibilitas ~onis mundi Wycl. Dom. Div. 109.

Saved

Recent