infligo
infligo, to dash upon, strike against
Frieze-Dennison Vergil
īnflīgō, flīxī, flīctus, 3, a.: to strike, dash on or against, 10.303.
in-flīgo, ixi, ictum, 3, v. a., to strike a thing on or against (syn.: incutere, illidere).
- I Lit.: alicui securim, Cic. Planc. 29, 70: cratera viro, Ov. M. 5, 83: caput suum parietibus, Lact. de Mort. Pers. 49: puppis inflicta vadis, dashed against, Verg. A. 10, 303: inflicta terga, struck, beaten, Val. Fl. 4, 281. —
- B Trop.: cum ex verbo adversarii aliquid in ipsum infligitur, is hurled at, Cic. de Or. 2, 63, 255.—
- II Transf., to inflict by striking: mortiferam plagam infligere, Cic. Vatin. 8, 20: vulnera, id. Pis. 14, 32.—
- B In gen., to inflict, impose upon: infligere alicui turpitudinem, Cic. Pis. 26, 63: detrimenta civitati, Just. 3, 5: fuit consuetudo, ut, intra certa tempora non latis usuris, graviores infligerentur, laid upon, imposed, Dig. 22, 1, 11: alicui pretium rei emptae, ib. 3, 5, 30.
īn-flīgo, flīxī, flīctum, ere, I) etwas an etwas schlagen, in terram pedem, Val. Max.: alci securim, Cic.: cratera viro, Ov.: puppis inflicta vadis, Verg. – übtr., cum ex eo, ut a Catulo in Philippum, in eum ipsum aliquid, qui lacessivit, infligitur, auf den Angreifer selbst geschleudert wird, Cic. de or. 2, 255. – II) prägn., durch Schlagenzufügen, a) eig.: alci plagam, vulnus, Cic. – b) übtr., etwas zufügen, antun, alci sempiternam turpitudinem, Cic.: procellam rei publicae, einen Sturm über den St. heraufbeschwören, Val. Max.: damnum, ICt. – dah. auferlegen, alci usuras, ICt.
See: infligere
īnflīgō, (13) xī, ctum, ĕre, tr., ¶ 1 heurter contre : alicui securim Cic. Planc. 70, frapper qqn de la hache, cf. Ov. M. 5, 83 || infliger une blessure, asséner un coup, alicui, à qqn : Cic. Pis. 32 ; Vat. 20 || [fig.] aliquid in aliquem Cic. de Or. 2, 255, lancer un trait plaisant contre qqn ¶ 2 infliger qqch. à qqn = faire subir : alicui turpitudinem Cic. Pis. 63, imprimer une flétrissure à qqn || imposer un prix, etc. Dig. 3, 5, 30 ; 22, 1, 11.
- 1. inslaan, instoten; aanslaan, stoten, werpen tegen (m. dat.; in m. acc.); ➤ puppis inflicta vadis vastgelopen in ondiep water;
- 2. door te slaan berokkenen, toebrengen [alci plagam, vulnus];
- 3. (metaf.) bezorgen, aandoen [alci sempiternam turpitudinem].
infligo , is, xi, ctum, gere. 3.
撃。— ei turpitudinem 凌辱彼。— vulnus 傷。
Suggest a Translation
See an image
撃。— ei turpitudinem 凌辱彼。— vulnus 傷。
Suggest a Translation
See an image
īnflīgō īxī, īctus, ere
- 1 in + * fligo; 1 FLAG-, to dash upon, strike against: rei p. securim: cratera viro, O.: puppis inflicta vadis. V.—Fig.: cum ex eo (verbo) in ipsum aliquid infligitur, is hurled at.—To inflict: mortiferam plagam: tibi turpitudinem.