About

Menu

infligere

infligere [CL] 1 to knock or dash against (w. dat.). sic turgescebat trucibus / pontus ventorum flatibus / infligendo flaminibus / scopulosis marginibus (Aldh.) Carm. Aldh. 1. 113; Wulfredus qui ‥ probatissimam personam frustra quidem aquosae urnae non tam imposuit quam inflixit Gosc. Lib. Mild. 20. 2 to inflict: a (blow or wound); b (misfortune or penalty); c (instrument or agency of punishment). a a vulneribus quae ei inflicta fuerant Bede HE IV 14 p. 237; servienti ‥ alapam inflixerit Gosc. Lib. Mild. cap; non dissimile vulnus cordi meo inflixistis Anselm (Ep. 146) III 293; infligit verbera servis J. Sal. Enth. Phil. 1203; injurias fere jam communiter inflictas Gir. Ep. 4 p. 182.  b recente adhuc memoria calamitatis et cladis inflictae servabant ‥ ordinem Bede HE I 22 p. 41; ut quid nobis abstulit vitam et inflixit mortem? Anselm (Pros. 1) I 99; abusio ignominiosam ecclesie servitutem ~et P. Blois Ep. 20. 74C; ei, qui obedire contempnit, penam ~ere competentem Ric. Angl. Summa 35 p. 78; caveant presbyteri ne suas penitentiarias cognoscant pro quo excessu canon quindecim annorum ~it Conc. Scot. II 55; 1303 salvo casu criminis pro quo ~enda sit pena mortis EEC 261; 1304 si qua pena pecuniaria pro dictis defectibus fuerit ~enda Dign. Dec. 44.  c imperat Augustus lentis vexare flagellis / quatenus inflictis nutarent pectora flagris Aldh. VirgV 1059; ~itur biþ anbeset GlP 608; flagellum ~itur Hales Sent. IV 222 (v. 2 flagellum 1a). 3 to afflict (person or part of body): a (w. abl.); b (w. prep.). a Dominum in plurimorum cordibus nimis exactionibus ~erent G. Cold. Durh. 8; latus infligitur [v. l. infringitur] punctura cruentum J. Howd. Cant. 96; nolumus tales graviori pena ~i Leg. Ant. Lond. 172; 1435 eorumque violatores refrenentur et penis debitis ~antur EpAcOx 120.  b 1290 quod ~eretur per dietam (v. diaeta 1e).

Saved

Recent