inflecto
inflecto, to bend, bow, curve, turn aside
- I Lit.: cum ferrum se inflexisset, Caes. B. G. 1, 25: bacillum, Cic. Div. 1, 17: capillum leniter, Suet. Aug. 79. —Mid.: sinus ad urbem inflectitur, bends itself, curves round, Cic. Verr. 2, 5, 12, § 30: montes inflexi theatrali modo, Plin. 4, 8, 15, § 30: nullum cursus sui vestigium, to turn aside, Cic. N. D. 2, 19, 49.—
- B In partic.
- 1 To change, alter, modulate, mitigate a tone: voces cantu, Tib. 1, 8, 37: vox inflexa, a plaintive tone, Cic. Or. 17 fin.; Mart. Cap. 3, § 268 sqq.—
- 2 In gram., to mark or pronounce with a circumflex accent, Arn. 1, p. 44; cf.: agite, equi, facitote sonitus ungularum appareat: Cursu celeri facite inflexa sit pedum pernicitas, i.e. beat quick time with your feet, Plaut. Men. 5, 2, 113 (865).—
- II Trop., to change, affect, aller, pervert: solus hic inflexit sensus, Verg. A. 4, 22: jus civile gratiā, Cic. Caecin. 26, 73: orationem, manner or style of speaking, id. Brut. 9, 38: magnitudinem animi, to lessen, id. Fam. 1, 7.
- 1. (om)buigen, krommen [metaf. oculos alcis naar zich toe trekken]; — se ~ en pass. inflecti zich buigen, zich krommen, een boog vormen: sinus ad urbem -itur maakt een bocht;
- 2. (de stem) moduleren, buigen [voces cantu; orationem de redevoering milder van toon maken]; ➤ sonus inflexus de mildere toon v. spreken, de middeltoon;
- 3. veranderen, wijzigen, aanpassen [suum nomen e Graeco];
- 4. (metaf.) ombuigen [ius civile; magnitudinem animi verminderen];
- 5. (het gemoed of iem.) bewegen, bewerken, roeren [alqm leviter; sensūs alcis tot andere gedachten brengen]; — pass. zich laten bewegen [precibus].
彎。屈。— sensus 改主意。— eum lacrymis 哭動其心。— voces cantu 變聲以唱。
Suggest a Translation
See an image
- to bend, bow, curve, turn aside: cum ferrum se inflexisset, Cs.: inflexum aratrum, V.: sinus ad urbem inflectitur, curves: suo squalore vestros oculos, turn aside.—Fig., to change, alter, inflect: dicere inflexā (voce), modulated.—To change, influence, affect, alter, pervert: corrigendus potius quam leviter inflectendus: hic sensūs, V.: orationem, style: magnitudinem animi, lessen: precibus inflectere, be moved, V.
-
…Gallis magno ad pugnam erat impedimento quod pluribus eorum scutis uno ictu pilorum transfixis et conligatis, cum ferrum se inflexisset, neque evellere neque sinistra impedita satis commode pugnare poterant, multi ut diu iactato bracchio praeoptarent scutum manu emittere…
Julius Caesar, Gallic War
-
…copiis, quo facilius finitimorum equitatum, si praedandi causa ad eos venissent, impedirent, teneris arboribus incisis atque inflexis crebrisque in latitudinem ramis enatis et rubis sentibusque interiectis effecerant ut instar muri hae saepes munimentum praeberent, quo non…
Julius Caesar, Gallic War
-
…et pulverem, non ut e militari taberna culo, sed ut e Theophrasti doctissimi hominis umbraculis. hic primus inflexit orationem et eam mollem teneramque reddidit et suavis, sicut fuit, videri maluit quam gravis ; sed suavitate ea…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…castra faciebat. nam in ipso aditu atque ore portus, ubi primum ex alto sinus ab litore ad urbem inflectitur, tabernacula carbaseis intenta velis conlocabat. huc ex illa domo praetoria, quae regis Hieronis fuit, sic emigrabat…
Cicero, in Verrem
-
…nullo auctore dixisset. O rem praeclaram vobisque ob hoc retinendam, recuperatores quod enim est ius civile quod neque inflecti gratia neque perfringi potentia neque adulterari pecunia possit ; quod si non modo oppressum sed etiam desertum aut neglegentius adservatum…
Cicero, Pro Caecina
-
…cum duo sint genera siderum, quorum alterum spatiis inmutabilibus ab ortu ad occasum commeans nullum umquam cursus sui vestigium inflectat, alterum autem continuas conversiones duas isdem spatiis cursibusque conficiat, ex utraque re et mundi volubilitas, quae nisi…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…videri gravis et inflexa miserabilis ; mira est enim quaedam natura vocis, cuius quidem e tribus omnino sonis, inflexo acuto gravi, tanta sit et tam suavis varietas perfecta in cantibus. est autem etiam in dicendo quidam cantus…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…, cum aut prppria sumuntur rerum vocabula aut addita ad nomen aut nova aut prisca aut ab oratore modificata et inflexa quodam modo ; qualia sunt ea quae transferuntur aut inmutantur, aut ea quibus tamquam abutimur, aut ea quae…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…, et quo avaritia penetravit ; aut fides valuit, iustitia confecit. Videtis profecto genus hoc totum, cum inflexo immutatoque verbo res eadem enuntiatur ornatius ; cui sunt finitima illa minus ornata, sed tamen non ignoranda, cum…
Cicero, de Oratore
-
…miserrimi atque optimi cotidianae lacrimae sordesque lugubres a vobis deprecatae sunt. frater erat unus qui suo squalore vestros oculos inflecteret, qui suo fletu desiderium mei memoriamque renovaret ; qui statuerat, Quirites, si vos me sibi non reddidissetis…
Cicero, post Reditum ad Populum