inflo
inflo, to blow into, blow, inflate, swell
- I Lit.
- A In gen.: age, jam infla buccas, Plaut. Stich. 5, 5, 26 (767): ex ore in os palumbi inflare aquam, Cato R. R. 90: tumidoque inflatur carbasus Austro, is swelled, Verg. A. 3, 357: merito quin illis Juppiter ambas Iratus buccas inflet, should in a rage puff up both his cheeks, Hor. S. 1, 1, 21: inflant (corpus) omnia fere legumina, make flatulent, Cels. 2, 26.—
- B In partic., to play upon a wind instrument: inflare cavas cicutas, Lucr. 5, 1383: calamos leves, Verg. E. 5, 2.— Absol., to blow: simul inflavit tibicen, a perito carmen agnoscitur, Cic. Ac. 2, 27, 86.— With cognate acc.: sonum, Cic. de Or. 3, 60, 225. —
- II Trop., to puff up, inflate: spe falsa animos, Cic. Pis. 36, 89: regis spem (with erigere animos), Liv. 35, 42, 5: animos ad intolerabilem superbiam, id. 45, 31, 31; 37, 26, 4: purpuratis solita vanitate spem ejus inflantibus, Curt. 3, 2, 10; 5, 10, 3: crescentem tumidis infla sermonibus utrem, Hor. S. 2, 5, 98: ipse erit gloriā inflandus, Quint. 11, 1 med.—Absol., of speech: Antipater paulo inflavit vehementius, blew a little too hard, Cic. Leg. 1, 2, 6.—Of music: illi qui fecerunt modos, a quibus aliquid extenuatur, inflatur, variatur, id. de Or. 3, 26, 102 fin.: et ea (medicamenta) quae ob caritatem emendi mulo inedicorum cupiditas inflaverat, puffed, bepraised, Veg. Vet. 4, 7, 4.— Hence, inflātus, a, um, P. a., blown into, filled with blowing.
- A Lit.: si tibiae inflatae non referant sonum, Cic. Brut. 51, 192: bucina cecinit jussos inflata receptus, Ov. M. 1, 340: nolo verba inflata et quasi anhelata gravius exire, with a too great expenditure of breath, Cic. de Or. 3, 11, 40.—
- 2 Transf., swelled up, swollen, puffed up: serpens inflato collo, Cic. Vatin. 2, 4: bucca inflatior, Suet. Rhet. 5: inflatum hesterno venas Iaccho, Verg. E. 6, 15: Volturnus amnis inflatus aquis, swollen, enlarged, Liv. 23, 19, 4: amnes, id. 40, 33, 2: capilli, hanging loose, dishevelled, Ov. A. A. 3, 145: inflata rore non Achaico turba, Verg. Cat. 7, 2. — Comp.: vestis inflatior, Tert. Pall. 4 med.—
- B Trop.
- 1 In gen., puffed up, inflated, haughty, proud: quibus illi rebus elati et inflati non continebantur, Cic. Agr. 2, 35, 97: inflatus et tumens animus, id. Tusc. 3, 9, 19: inflata spe atque animis, id. Mur. 15, 33: promissis, id. ib. 24, 49: laetitia atque insolentia, id. Phil. 14, 6, 15: jactatione, Liv. 29, 37, 9: assensionibus, id. 24, 6, 8: estne quisquam tanto inflatus errore, Cic. Ac. 2, 36, 116: opinionibus, id. Off. 1, 26, 91: his opinionibus animus, Liv. 6, 11, 6, 6, 18, 5: vana spe, id. 35, 49, 4: vano nuntio, id. 24, 32, 3: successu tantae rei, id. 37, 12, 4: legionum numero, Vell. 2, 80, 2: superbus et inflatus, Juv. 8, 72: elatus inflatusque, Suet. Ner. 37.— Comp.: juvenis inflatior, Liv. 39, 53, 8.—
- 2 In partic., of style, inflated, turgid: Attici pressi et integri, Asiani inflati et inanes, Quint. 12, 10, 16: inflatus et tumidus, Tac. Or. 18: Callimachus, Prop. 2, 34 (3, 32), 32; Suet. Rhet. 2.— Hence, adv.: inflātē, only in comp., haughtily, proudly, pompously: aliquid latius atque inflatius perscribere, Caes. B. C. 2, 17, 3: inflatius commemorare, id. ib. 2, 39, 4: inflatius multo, quam res erat gesta, fama percrebuerat, id. ib. 3, 79, 4: fabulari inflatius, Amm.22, 16, 10.
- 1. (op een instrument) blazen [tibias; tubam]; ➤ (abs.) tibicen inflat blaast, begint te blazen;
- 2. (noten, signalen e.d.) blazen = aangeven [sonum];
- 3. opblazen, doen zwellen [buccas; se validius (v.e. kikker)]; ➤ capilli inflati opgebolde, omhooggewerkte haren;
- 4. opstuwen; — ppp. īnflātus, a, um (aan-, op)gezwollen; ➤ amnis inflatus;
- 5. (metaf.) opgeblazen, trots, hoogmoedig maken [falsa spe ad insolentiam];
- 6. aanvuren, aanmoedigen [mendaciis regis spem].
吹滿。腫之。使自滿。招其傲。— ambas buccas 以口滿氣而怒。— spem ejus 醍其望。— buccinam 吹號简。Faba venter inflatur 蠶豆肚即帳。
Suggest a Translation
See an image
- to blow into, blow, inflate, swell: simul inflavit tibicen: paulo inflavit vehementius, i. e. wrote in a loftier style: calamos levīs, V.: (bucina) cecinit inflata receptūs, O.: pellem, Ph.: illis ambas Iratus buccas, puff out his cheeks at them, H.: tumidoque inflatur carbasus Austro, is swelled, V.: Inflatus venas Iaccho, V.—To produce by blowing, blow: sonum.—To make loud by blowing: verba inflata, uttered with violent breath: a quibus (modis) aliquid extenuatur, inflatur, is pitched low or high.—Fig., to inspire, encourage, elate: poetam divino spiritu inflari: spectator sedulus inflat (poetam), H.: mendaciis spem regis, L.—To puff up, inflate: animos ad superbiam, L.: Crescentem tumidis sermonibus utrem, H.
-
…voce replet sub utroque iacentia Phoebo. Tunc quoque, ut ora dei madida rorantia barba contigit et cecinit iussos inflata receptus, omnibus audita est telluris et aequoris undis, et quibus est undis audita, coercuit omnes. Iam…
Ovid, Metamorphoses
-
…posset uti, tamen consuetudine Gallorum neque aetatis excusatione in suscipienda praefectura usus erat neque dimicari sine se voluerat. Inflantur atque incitantur hostium animi secundo proelio, principe et praefecto Remorum interfecto, nostrique detrimento admonentur diligentius exploratis locis stationes…
Julius Caesar, Gallic War
-
…domum incensam eversamque, sic egit ut, demonstrata pristina fortuna, cum se convertisset, haec o mnia vidi infla mmari fletum etiam inimicis atque invidis excitaret pro di immortales quid illa quem ad modum dixit idem quae mihi quidem…
Cicero, pro Sestio
-
…consumerentur. quid illam pugnam navalem ad Tenedum, cum contento cursu acerrimis ducibus hostium classis Italiam spe atque animis inflata peteret, mediocri certamine et parva dimicatione commissam arbitraris Mitto proelia, praetereo oppugnationes oppidorum ; expulsus regno tandem aliquando…
Cicero, pro Murena
-
…alter unguentis adfluens, calamistrata coma, despiciens conscios stuprorum ac veteres vexatores aetatulae suae, puteali et faeneratorum gregibus inflatus, a quibus compulsus olim, ne in Scyllaeo illo aeris alieni tamquam in fretu ad columnam adhaeresceret, in…
Cicero, pro Sestio
-
…cantibus incitantur. multos nemora silvaeque, multos amnes aut maria commovent. credo etiam anhelitus quosdam fuisse terrarum quibus inflatae mentes oracla funderent. quorum furibunda mens videt ante multo, quae sint futura. quo de genere illa sunt…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…non referant sonum, abiciendas eas sibi tibicen putet, sic oratori populi aures tamquam tibiae sunt ; eae si inflatum non recipiunt aut si auditor omnino tamquam equus non facit, agitandi finis faciendus est. hoc tamen interest ,…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…seditiosorum omnium, testimonium diceret, sensi atque providi. repente enim te tamquam serpens e latibulis oculis eminentibus, inflato collo, tumidis cervicibus intulisti, ut mihi renovatus ille tuus in to. .. .. . veterem…
Cicero, in Vatinium
-
…, quae quamquam ex alio genere sunt, tamen divinationi sunt similiora, videamus atque etiam ventos praemonstrat saepe futuros inflatum mare, cum subito penitusque tumescit, saxaque cana salis niveo spumata liquore tristificas certant Neptuno reddere voces, aut…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…hanc vim acerrimam, qua eosdem excitamus, influat oportet aliquid, et ex hac vi non numquam animi aliquid inflandum est illi lenitati ; neque est ulla temperatior oratio quam illa, in qua asperitas contentionis oratoris ipsius humanitate conditur…
Cicero, de Oratore