inflictio
inflictĭo, ōnis, f. [infligo],
- a laying on, inflicting (late Lat.): multae, Cod. Th. 9, 17, 2.
īnflīctio, ōnis, f. (infligo), das Auferlegen, multae, Cod. Theod. 14, 17, 2.
multiplicata transgressione crescat pene ~o
Deus potest suspendere ~onem illius pene pro peccato usque ad certum tempus
nulla mortis ~o est possibilis sine pena
defectus sequens per appropriacionem inter parochianos meretur ipsum maledici a Deo per ~ones pene qui ecclesiam appropriari fecit
ad ~onem pene canonice
salutem in omnium Salvatore et tam ~onum patientiam quam in agone fortiter dimicare
īnflīctĭō, ōnis, f. (infligo), action dʼinfliger une peine : Cod. Th. 14, 17, 2.
xxvii.
Cum humili Inflictione significatum nobis fuit,hoc est,
afflictione, ut conjecto ; hic enim sermo est de querimoniis delatis ad Comitem.
Multa Inflictione corrigere, in Cod. Theod. lib. 9. tit. 17.