inquies
inquies, restless, unquiet
in-quĭes, ētis, f.,
- restlessness, unquietness: nocturna, Plin. 14, 22, 28, § 142: vigiliarum, Gell. 19, 9, 5: infantis (in utero), Tert. Anim. 25.
in-quĭes, ētis, adj. (abl. inquieti, Ap. Met. 9, 42, 6),
- restless, unquiet: homo, Sall. Fragm. ap. Prisc. p. 704 P.: vir, Vell. 2, 68: animus, Plin. prooem. § 16 (al. in quiete): inquies atque indomitum ingenium, Sall. H. Fragm. 1, 7 Dietsch: Germanus spe, cupidine, Tac. A. 1, 68: animo, id. ib. 16, 14: animus, Vell. 2, 77, 2: ad libidinem, Ap. Met. 2, 16, 11.
1. in-quiēs, ētis, f., die Unruhe, nocturna, Plin. 14, 142: labor vigiliarum et inquies, anstrengende u. rastlose Nachtstudien, Gell. 19, 9, 5: infantis (im Mutterleibe), Tert. de anim. 25.
2. in-quiēs, ētis, unruhig, nox, dies, Tac. – v. Pers. usw., Sall. u. Tac.: animus, Vell.: inquies animi od. animo, ein unruhiger Kopf, Sall. fr. u. Tac.: moribus inquies, Tac.: nec animo tantum, verum etiam corpore ipso ad libidinem inquies et petulans, Apul. met. 2, 16. – ➳ Abl. inquieti, Apul. met. 9, 42.
est quies idem quod requies sive pax, et si componatur cum hac prepositione ‘in’, erit ibi ~ies, i. e. non quies
pluraliter hi et he ~etes, ~um, i. sine quiete
1 inquĭēs, 2e pers. du futur de inquam.
2 inquĭēs, (13) ētis, adj., [rare], agité, qui ne connaît pas le repos : Sall. H. 1, 7 ; Tac. Ann. 1, 68 ; 16, 14 ; Vell. 2, 68, 2.
3 inquĭēs, ētis, f. , défaut de repos : Tert. Anim. 25 || [fig.] agitation, trouble : Plin. 14, 142 ; Gell. 19, 9, 5.
Sed uberem cetera et aptum omnino locum Inquies palatina et frequentia procerum turbavit. Inquies nocturna,Plinio lib. 14. cap. 22. molestia est seu vigilia. Aliqui
Inquiesadjective dixit pro Inquietus, ut et Apuleius, etc.
in-quiēs ētis, adj.,
- restless, unquiet: Germanus, Ta.: animo, Ta.