inquilina
inquĭlīna, ae, f., v. 1. inquilinus.
inquilīna, ae, f. (inquilinus), die Bewohnerin ohne Eigentumsrecht, die Insassin, übtr., Varro sat. Men. 495. Tert. de res. carn. 46.
gaude nova inquilina / virgo martyr doctrix trina / poli portans premia
inquĭlīna, æ, f. (inquilinus), locataire, habitante : Varro Men. 495 ; Tert. Res. 46.
Anima Inquilina est carnis, apud Tertullianum de Resurr. carnis cap. 46.