insatiatus
in-sătĭātus, a, um, adj.,
- unsatisfied, insatiate: ardor eundi, Stat. Th. 6, 305; Prud. Psych. 478.
īnsatiātus, a, um (in u. satio), ungesättigt, unersättlich, ardor eundi, Stat. Theb. 6, 305: amor habendi, Prud. psych. 478.
insatiatus amor nummorum nescit amicos
~a cupiditate
īnsătĭātus, a, um, insatiable : Stat. Th. 6, 305 ; Prud. Psych. 478.