insaturabiliter
insaturabiliter, insatiably
īnsaturābiliter, Adv. (insaturabilis), unersättlich, Cic. de nat. deor. 2, 64. Ven. Fort. carm. 3, 9, 79.
īnsătŭrābĭlĭtĕr, sans pouvoir être rassasié : Cic. Nat. 2, 64.
īnsaturābiliter
adv.
- insaturabilis, insatiably.