insaturabilis
insaturabilis, insatiable
in-sătŭrābĭlis, e, adj.,
- insatiable: abdomen, Cic. Sest. 51, 110; with gen.: sanguinis humani, Oros. 3, 18 fin.—Adv.: in-sătŭrābĭlĭter, insatiably: annis praeteritis expleri, Cic. N. D. 2, 25, 64.
īn-saturābilis, e (in u. saturo), unersättlich, abdomen, Cic. Sest. 110: venter impiorum, Vulg. prov. 13, 25: tria (drei Dinge) sunt insaturabilia, ibid. 30, 25. – ➳ Oros. 3, 18, 10 liest Zangemeister mit den besten Hdschrn. inexsaturabilis.
Harpyiae ‥ quae ‥ rabida fame semper ~es erant
desideria semper ~ia
in illa tam feralis, tam ~is odii malignitate
īnsătŭrābĭlis, (16) e (in, saturo), insatiable : Cic. Sest. 110.
īn-saturābilis e, adj.,
- insatiable: abdomen.