insisto
insisto, to set foot, take a stand, stand on, step on, tread on
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit.
- A In gen.
- α With dat.: nec desunt villae quae secutae fluminis amoenitatem margini insistunt, Plin. Ep. 8, 8, 6: ut proximi jacentibus insisterent, stepped upon them, Caes. B. G. 2, 27: alternis pedibus, Quint. 11, 3, 128: volucres metuunt insistere ramis, Luc. 3, 407: vestigiis, Liv. 25, 33 fin.: huic (saxo) institerat frustra, Ov. F. 5, 150: plantis, Juv. 6, 96: clamoso circo, occupy a place in, id. 9, 144.—
- β With in and abl.: insistebat in manu Cereris dextra simulacrum Victoriae, Cic. Verr. 2, 4, 49, § 110: cingulus australis, in quo qui insistunt, id. Rep. 6, 20: in jugo, Caes. B. G. 4, 33: ipse non insistere in terra poterat, Curt. 7, 7, 6.—
- γ With in and acc.: in sinistrum pedem, Quint. 11, 3, 125; cf.: corvus repente super galeam insistit, lights, Gell. 9, 11, 7.—
- δ With the simple acc.: plantam, Plaut. Cas. 4, 4, 21 (834): limen, to step upon, to tread the threshold, Verg. A. 6, 563: vestigia nuda sinistri pedis, id. ib. 7, 690: primis infans vestigia plantis, id. ib. 11, 574: cineres, Hor. Epod. 16, 11.—
- B Esp.
- 1 To enter on or pursue a way, path, or journey: cum semel institerunt vestigia certa viaï, Lucr. 1, 407: huc an illuc iter, Plaut. Cist. 4, 2, 11 (681): omnes itinera insistant sua, id. Capt. 4, 2, 14 (794): quam insistam viam, Ter. Eun. 294; id. Phorm. 192; Liv. 37, 7, 8.—
- 2 In hostile sense, to follow, pursue, press on; with dat.: effusis hostibus, Liv. 26, 44, 4: fugientibus, id. 27, 13, 4: contenti non institere cedentibus, Curt. 8, 11, 18; Nep. Eum. 4.—Pass. impers.: ut fracto jam Maroboduo, usque in exitium insisteretur, Tac. A. 2, 62.—
- II Trop.
- A In gen., to follow, pursue.
- α With acc.: viam domandi, Verg. G. 3, 164: rationem pugnae, plan, Caes. B. G. 3, 14, 3.—
- β With dat.: vestigiis laudum suarum, Liv. 5, 30, 2: honoribus, Plin. Ep. 4, 8, 4.—
- B Esp.
- 1 To follow up, pursue an object or enterprise; to press vigorously, apply one’s self to: in dolos, Plaut. Mil. 2, 4, 4 (357): totus et mente et animo in bellum, Caes. B. G. 6, 5. — With acc.: hoc negotium, Plaut. Mil. 3, 3, 54 (928): manus, Cic. de Or. 3, 45, 176.—With dat.: rebus magnis, Tib. 4, 1, 135: perdomandae Campaniae, Tac. H. 3, 77.—
- 2 To set about, devote one's self to, to begin with zeal; with inf.: tribuni orare dictatorem insistunt, ut, etc., Liv. 8, 35, 2: Appium institit sequi, id. 25, 19, 8; 24, 26, 11; 24, 46, 1; cf.: postero die ad spolia legenda foedamque spectandam stragem insistunt, id. 22, 51, 5: flagitare senatus institit Coruntum, ut, Cic. Fam. 10, 16, 1. — Absol.: sic institit ore, i.e. began to speak, Verg. A. 12, 47; cf.: sic insistit secumque corde volutat, i.e. to reflect, think, id. ib. 4, 533.—
- 3 To persevere, continue, persist in; with inf.: credere, Plaut. Capt. 3, 4, 53 (585): tueri, Nep. Att. 11.—With dat.: sin crudelitati insisteret, Tac. A. 16, 25: spei, id. H. 2, 46: caedibus, id. A. 2, 21: studiis, to pursue diligently, Quint. 1, 12, 10: obsidioni, Curt. 7, 6, 23: curae rerum, Plin. 28, 1, 1, § 2: funeri, to set forward, id. 7, 52, 53, § 177. — Absol.: importune, to persist, Cic. Ac. 2, 25, 80; Tac. A. 4, 60.—
- 4 To press upon, urge; with dat.: atriensibus ut supellectilem exponant, Col. 12, 3, 9: id bellum ipsis institit moenibus, was at, Liv. 2, 51, 2.—Absol.: dilataque tempora taedae Institerant, were at hand, Ov. M. 9, 769: institit quantum potuit ut illum ex eorum manibus liberaret, urged, insisted, Aug. in Psa. 63, 4. —
- III To press upon, repress; and hence, to halt, pause, stop, stand still: stellarum motus insistunt, Cic. N. D. 2, 40, 103: ut non referat pedem, insistet certe, id. Phil. 12, 3, 8; Tac. A. 4, 60: quae cum dixisset paulumque institisset, Cic. Fin. 5, 25, 75; id. Or. 56, 187: saepe accidit, ut aut citius insistendum sit, aut longius procedendum, id. ib. 66, 221; so, to pause in thought, hesitate, doubt: ille in reliquis rebus non poterit eodem modo insistere? Cic. Ac. 2, 33, 107; 2, 29, 94.—
- B To dwell upon, delay at, treat or consider at length: ut si singulis insistere velim, progredi iste non possit, Cic. Verr. 2, 3, 74, § 172: insistendum ei (arbori) paulum, Plin. 13, 16, 30, § 100: profuit adsidue vitiis insistere amicae, Ov. R. Am. 315.
I intr., ¶ 1 se placer sur, se poser sur : firmiter Cæs. G. 4, 26, 1, prendre pied solidement [sur le rivage] ; jacentibus Cæs. G. 2, 27, 3, mettre le pied sur les hommes abattus ; alternis pedibus Quint. 11, 3, 128, se poser tantôt sur un pied, tantôt sur un autre ; in jugo Cæs. G. 4, 33, 3, se placer sur le joug, cf. Cic. de Or. 3, 6 ; Rep. 6, 21 ; in sinistrum pedem Quint. 11, 3, 125, se tenir sur le pied gauche || insistebat in manu Cereris simulacrum Cic. Verr. 2, 4, 110, il y avait dans la main de Cérès une statue ; villæ margini insistunt Plin. Min. Ep. 8, 8, 7, des villas se fixent sur la rive ¶ 2 se mettre aux trousses de : hostibus Liv. 26, 24, 4, se mettre aux trousses de lʼennemi, cf. Liv. 27, 13, 4 ; Curt. 8, 11, 18 ¶ 3 [fig.] sʼattacher à, se donner à : in bellum Cæs. G. 6, 5, 1, se donner à la guerre ; ad spolia legenda Liv. 22, 51, 5, sʼoccuper à ramasser les dépouilles ; alicui rei Liv. 37, 60, 2, sʼoccuper à qqch. ; perdomandæ Campaniæ Tac. H. 3, 77, sʼattacher à soumettre la Campanie || être toujours après qqn, assiéger qqn : Hor. S. 2, 5, 88 ¶ 4 sʼarrêter [pr. et fig.] : Cic. Nat. 2, 103 ; Phil. 12, 8 ; Fin. 5, 75 || [en parl. de lʼarrêt de la période] : Or. 170 ; 187 ; 221 ; de Or. 3, 190 || sʼarrêter à, sur qqch. (alicui rei) : Cic. Verr. 2, 3, 172 ; Plin. 13, 100.
II tr., ¶ 1 marcher sur, fouler : limen Virg. En. 6, 563, fouler le seuil || vestigia Lucr. 1, 406, suivre des traces ; iter Liv. 37, 7, 8, suivre une route ; [fig.] rationem pugnæ Cæs. G. 3, 14, 3, suivre une méthode de combat, cf. Pl. Mil. 593 ; Ter. Eun. 294 ¶ 2 sʼappliquer à, poursuivre la réalisation de : munus Cic. de Or. 3, 176, poursuivre une tâche, cf. Pl. Mil. 929 || [avec inf.] se mettre avec insistance à, sʼattacher à : flagitare senatus institit Cornutum ut... Cic. Fam. 10, 16, 1, le sénat se mit à prier Cornutus de..., cf. Liv. 8, 35, 2 ; 24, 26, 11 ; Appium institit sequi Liv. 25, 19, 8, il sʼattacha à la poursuite dʼAppius.
- 1. gaan staan in, op (m. in m. abl.; dat.) [in iugo; alcis vestigiis in iems. voetsporen treden]; (zelden) staan: ➤ in luco Cereris simulacrum insistebat; (metaf.) in tanta gloria ~ steunen op;
- 2. stappen op (m. dat.) [digitis op de tenen gaan staan];
- 3. betreden [limen]; een weg inslaan (ook metaf.) [viam; iter; rationem pugnae];
- 4. (metaf.) zich met ijver toeleggen op, zich overgeven aan (m. acc.; dat.) [negotium; spei];
- 5. zich wijden aan, op zich nemen (m. in m. acc.; ad; inf.) [in bellum; ad spolia legenda; oppidum oppugnare];
- 6. achtervolgen, in het nauw brengen, nazitten, op de hielen zitten (m. dat.) [hostibus; fugientibus];
- 7. blijven staan, stilstaan, halt houden;
- 8. (v.e. redenaar en v.e. redevoering) (a) ophouden, niet verder kunnen, stokken; (b) stil blijven staan bij [illustribus rebus];
- 9. staan op, volharden in, aanhouden met (m. dat.; in m. abl.) [caedibus].
倚靠。 不摇。固執。停止。— digitis 靠脚尖。— in manus ejus 在其手。— ejus vestigiis 追其踪跡。效彼。— hastae 靠槍。— vestigia plantis 立穏步。— viam 繼程。— negotium 勤辦此事。— mente in hanc rem 恒謀此事。— recta 走不差。Ut id ageret insistebat 再三欲其為此。
Suggest a Translation
See an image
- to set foot, take a stand, stand on, step on, tread on: firmiter, hold their ground, Cs.: ut proximi iacentibus insisterent, stepped upon, Cs.: vestigiis abeuntium, L.: huic (saxo) institerat frustra, O.: clamoso circo, occupy a place in, Iu.: insistebat in manu Cereris dextrā simulacrum: cingulus australis, in quo qui insistunt: digitis, on tiptoe, O.: limen, step upon, V.: vestigia plantis Institerat, V.: cineres, H.—To make a stand, halt, pause, stop, stand still: stellarum motūs insistunt: ut aut citius insistendum sit, aut longius procedendum: ille non poterit eodem modo insistere? hesitate: insistit, secumque ita corde volutat, V.—To enter on, pursue, follow: quam insistam viam, T.: quā quaerere insistam viam?where shall I go to find (him)? T.: iter, quod insistis, approbo, L.—To follow, pursue, press on: acrius hostis institit, N.: fugientibus, L.— Fig., to follow, pursue: viam domandi, V.: rationem pugnae, plan, Cs.: vestigiis laudum suarum, L.—To follow up, pursue, persist, insist, press vigorously, apply oneself, be busy about: sic institit ore, V.: importune: ad spolia legenda, L.: munus: viventi, H.: obsidioni, Cu.: orare dictatorem, ut, etc., L.: flagitare senatus institit Cornutum, ut, etc.: Iulium tueri, N.—To press upon, urge: dilataque tempora taedae Institerant, were at hand, O.: id bellum ipsis institit moenibus, was at, L.: singulis, dwell upon.
-
…hostes, etiam in extrema spe salutis, tantam virtutem praestiterunt ut, cum primi eorum cecidissent, proximi iacentibus insisterent atque ex eorum corporibus pugnarent, his deiectis et coacervatis cadaveribus qui superessent ut ex tumulo tela in nostros coicerent…
Julius Caesar, Gallic War
-
…est usquam ; neque ego, qui illam e conspectu amisi meo. Ubi quaeram Ubi investigem Quem perconter Quam insistam viam Incertus sum una haec spes est ; ubi ubi est, diu celari non potest. O faciem pulchram…
Terence, Eunuchus
-
…a primo tum incitatius brevitate pedum, tum proceritate tardius. Cursum contentiones magis requirunt, expositiones rerum tarditatem. Insistit autem ambitus modis pluribus, e quibus unum est secuta Asia maxime, qui dichoreus vocatur, cum duo extremi…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…omnia natura quod quoniam illud negatis, hoc necessario confitendum est. naturam autem eam dico, qua numquam animus insistens agitatione et motu esse vacuus potest. is cum languore corporis nec membris uti nec sensibus potest, incidit in…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…debemus, primum in ea civitate nati unde orta mihi gravitas et magnitudo animi videtur, tum in tanta gloria insistentes ut omnia humana leviora videri debeant, deinde ad eam rem publicam tuendam adgressi quae tanta dignitate est ut eam…
Cicero, pro Sestio
-
…dubitare non possit an tu in soritis poteris hoc cum voles, ille in reliquis rebus non poterit eodem modo insistere, praesertim cum possit sine adsensione ipsam veri similitudinem non inpeditam sequi. Alterum est quod negatis actionem ullius rei…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…a populo Romano accepisset, tenere. quot vultis esse in uno furto peccatorum gradus, ut, si singulis insistere velim, progredi iste non possit improbas frumentum Siculorum. quid ipse quod mittis peculiarem habes aliquam Siciliam quae tibi…
Cicero, in Verrem
-
…medium autem illum et maximum solis ardore torreri. Duo sunt habitabiles, quorum australis ille, in quo qui insistunt, adversa vobis urgent vestigia, nihil ad vestrum genus ; hic autem alter subiectus aquiloni, quem incolitis ,…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…in declivi ac praecipiti loco incitatos equos sustinere et brevi moderari ac flectere et per temonem percurrere et in iugo insistere et se inde in currus citissime recipere consuerint. Quibus rebus perturbatis nostris novitate pugnae tempore opportunissimo Caesar auxilium tulit…
Julius Caesar, Gallic War
-
…. his igitur singulis versibus quasi nodi apparent continuationis, quos in ambitu coniungimus. Sin membratim volumus dicere, insistimus atque, cum opus est, ab isto cursu invidioso facile nos et saepe diiungimus. Sed nihil tam debet…
M. Tullius Cicero, Orator