ΛΟΓΕΙΟΝ
About
Menu

insitare

insitare [cf. insitus, p. ppl. of 1 inserere] , to graft. 1266 in vjxxix insitis pirorum et pomorum emptis ad novum gardinum plenius plantandum xj s. vj d. in stipend’ unius gardinar’ circa easdem plantas et insitand’ nova insita hoc anno in eodem gardino (Pipe Wint.) Arch. Soc. Som CIV 95.

Saved

Recent