insipientia
insipientia, unwisdom, folly
insĭpĭentĭa, ae, f. [insipiens],
- want of wisdom, senselessness, folly (class.): ita fit, ut sapientia sanitas sit animi, insipientia autem quasi insanitas quaedam, quae est insania eademque dementia, Cic. Tusc. 3, 5, 10; 3, 28, 68; Plaut. Am. prol. 36; id. Mil. 3, 3, 5 (879); id. Poen. 5, 2, 130 (1090).
īnsipientia, ae, f. (insipiens), der Unverstand, die Torheit, insipientia est m. Infin., Plaut. Amph. prol. 36; mil. 878; Poen. 1090. – im Sinne der Stoiker, die Unweisheit (Ggstz. sapientia), Cic. Tusc. 3, 10.
eique suam ~am confessa est retardate reconciliationis(
octava pars beatitudinis ad animam pertinentis est sapientia, miserie vero ~a
indulgentiam et absolutionem hujus ~e mee, gracia Dei patrocinante, promerui
juvenum et pravorum hominum, quorum consiliis agi videbatur, ~am et maliciam formidabat
quecumque mee incipientie necessaria putabantur
ne ex ~a compilatoris et persone vilitate opusculi hujus labor vilescat intuenti
quia ejus [sc. uxoris mee ] incipienciam satis sum expertus
clamabat per diem et noctem, sed ad ~iam sibi, nam vita ejus ibi defecit in dolore continuo
īnsĭpĭentĭa, (16) æ, f. (insipiens), folie, sottise : Pl. Amph. 36 ; Mil. 877 || Cic. Tusc. 3, 10.
Et quod mea Insipientia non memoravit, res curare studeatis, ut pro salute animas nostras perveniat, quia non omnia possumus omnes.Vide Sapere.
īnsipientia ae, f
- insipiens, unwisdom, folly: animi.