instructor
instructor, a preparer
instructor, ōris, m. [instruo],
- a preparer: convivii, Cic. post Red. in Sen. 6, 15.
īnstrūctor, ōris, m. (instruo), der Einrichter, Zubereiter, operis (murorum), Erbauer, Cypr. quod idol. etc. 2: parietum, Cassiod. var. 7, 5, 5: hi sunt conditores instructoresque convivii, Cic. post red. in sen. 15.
petitionem venerabilis ‥ pontificis Æthelwoldi super stabilitate ecclesiarum quarum ipse est infatigabilis ~or
Deus ‥ omnis regiminis virtuosi et utilis sit optimus et sapientissimus ~or
fratres G. de R. et R. de C. ‥ ad ‥ Romanam curiam ‥ mittimus ~ores in negocio eleccionis ‥ de ‥ Roberto de Winchelse ‥ in archiepiscopum
dilectos nobis in Christo fratres ‥ in eleccionis negocio ‥ per nos canonice nuper facte ~ores conjunctim et divisim facimus et ipsos ad sacrosanctam Romanam Curiam tanquam ~ores pro dicte eleccionis negocio destinamus
unus de ~oribus examinatus dixit quod electus Wygornie ‥ invitus ‥ consensit electioni de se faciende
ad ‥ expediendum que in hujusmodi eleccionis negocio necessaria fuerint ‥ permittentes ‥ quicquid per dictos ~ores et nuncios nostros communiter et divisim dictum vel factum fuerit
ad probandum ipsam eleccionem fuisse et esse canonice celebratam produxerat ~ores pluresque testes alios
ut ‥ valeatis ‥ plus discere a nostro ~ore
insinuare ‥ quem censueritis in officio eruditionis impendende memorato H. ‥ loco ‥ Johannis, quondam ~oris ejusdem, substituendum
ignorantia ‥ vel defectus ~oris catholici non excusat eos
~ores quidam ‥ publice prophetabant
īnstrūctŏr, (16) ōris, m. (instruo), ordonnateur : convivii Cic. Sen. 15, dʼun repas.
īnstrūctor ōris, m
- instruo, a preparer: convivi.