instructus
instructus, furnished, provided, supplied
instructus2, arrangement, preparation
instructus, a, um, P. a., v. instruo fin.
instructus, ūs, m. [instruo],
- arrangement, preparation (syn. apparatus): oratio eodem est instructu ornatuque comitata, Cic. de Or. 3, 6, 23.
1. īnstrūctus, a, um, PAdi. (v. instruo), I) ausgerüstet, ausgestattet, versehen mit etw., Graecia instructa copiis, Cic.: decem vitiis instructior, Hor.: rebus instructissimus, Cic.: clementiā et liberalitate instructissimus, Val. Max.: nihil ad irritandas illiciendasque immodicas cupiditates instructius est, mit geeigneteren Mitteln versehen, Curt. – II) unterwiesen, unterrichtet, artibus, Cic.: in iure civili, Cic.: a doctrina, Cic.: instructior a iure civili, Cic.: omnis ad perniciem instructa domus, Plaut.: ad dicendum instructissimus a natura, Cic.
2. instrūctus, Abl. ū, m. (instruo), I) die Ausstattung, das Rüstzeug, a) eig. = ἀποσκευή, die Habe, Augustin. quaest. in genes. 2. qu. 47, 1. – b) im Bilde = Gedankenstoff (neben ornatus, Ausschmückung = Redeschmuck), quocumque (oratio) ingreditur, eodem est instructu ornatuque comitata, Cic. de or. 3, 23. – II) die Anweisung, instructu tuo, Paulin. in Augustin. epist. 24, 3.
pro ~ibus Arragunorum xiij li.
rex, secretis fratrum suggestionibus, aliorum ~u, et precipue jugalis sue importunitate subactus ‥ fratres ‥ in possessionem aree ‥ mandavit induci
instinctu
de juvenibus qui, ~u spiritus boni, vobiscum petunt divino servicio mancipari(
1 īnstrūctus, (10) a, um, ¶ 1 part. de instruo ¶ 2 adjt , a) pourvu, muni, outillé : instructior ab aliqua re Cic. Br. 161 ; aliqua re Cic. Fin. 1, 36, mieux pourvu sous le rapport de, mieux pourvu de qqch. ; in aliqua re Cic. de Or. 1, 249, versé dans qqch. (outillé en matière de) ; -issimus Cic. de Or. 3, 31 ; vitiis instructior Hor. Ep. 1, 18, 25, plus garni de vices ; b) [en parl. de choses] muni, pourvu, fourni : domicilia instructa rebus omnibus Cic. Nat. 2, 95, domiciles fournis de tout, cf. Cic. Verr. 2, 2, 84 ; Pomp. 8.
2 īnstrūctŭs, abl. ū, m. [fig.] bagage équipement, attirail Cic. de Or. 3, 23.
- 1. opgesteld, ingericht, geordend [exercitus; acies; naves];
- 2. (metaf.) voorzien van, uitgerust met, toegerust met (m. abl.); ➤ domus rebus necessariis -a; Graecia -a copiis; vitiis instructior rijker aan;
- 3. onderricht, onderwezen (in: abl.; in m. abl.; ab; tot: ad) [artibus; in iure civili; a doctrina; ad mortem contemnendam; ad dicendum].
Instructu nostro Abbas et Congregatio prædicti loci Ecclesiam nostram ædificavit.
īnstrūctus (1) adj.with comp.and sup.
- P. of instruo, furnished, provided, supplied: domicilia rebus iis, etc.: instructae ornataeque naves: decem vitiis instructior, H.—Fig., arranged, prepared, ready: in corde consilia, T.: res satis scite instructae: ad dicendum instructissimus. —Instructed, taught, versed: in iure civili: a iure civili, ab historiā instructior.
instructus , ūs m
- STRV-, arrangement, preparation.—Only ablsing.: oratio eodem instructu comitata.