insubiectus
in-subjectus, a, um, adj.,
- unsubjected, unsubdued, Prud. Ham. 699.
īnsubiectus, a, um (in u. subicio) = ἀνυπότακτος, nicht unterworfen, absol., v. Christus (Ggstz. subiectus), Hieron. epist. 55, 5: m. Dat., afflatu nostri oris, Prud. ham. 699 Dressel: oculis, Avien. progn. 87.