insuadibilis
īn-suādibilis, e (in u. suadeo), unberatbar, unbelehrbar, civitas, Oros. 7, 37, 8: ne ista insuasibilia esse videantur, Hilar. epist. ad Galat. 70. – Adv. īnsuādibiliter, s. Paucker Suppl. I. p. 413.
cor suum statuerunt insuadibile [v. l. indissuadibile ]
cor suum posuerunt ut adamantem
Incredibilis, sine artificio, piger, apud Papiam.