insuavitas
insŭāvĭtas, ātis, f. [insuavis],
- unpleasantness, disagreeableness (post-class.): per insuavitatem medentur, Tert. ad Martyr. 3; Poen. 10: dictionis, Gell. 1, 21, 4; Cael. Aur. Acut. 2, 19, 115.
īn-suāvitās, ātis, f. (insuavis), die Unlieblichkeit, Anmutlosigkeit, Gell. 1, 21, 4. Tert. de paenit. 10; ad martyr. 3. Cael. Aur. de morb. acut. 2, 19, 115.
īnsuāvĭtās, ātis, f. , manque de douceur, amertume : Tert. Pæn. 10 || [fig.] expression déplaisante : Gell. 1, 21, 4.