invicte
invictē, adv., v. invictus fin.
invictē, Adv. (invictus), unwiderleglich, Augustin. serm. 382, 5. – Superl. invictissime, Augustin. epist. 166, 26 u. de doctr. Chr. 3, 30, 42.
~e se semper et fortiter accingebat
basilice, fortiter, ~e, inexpugnate
qui pro illis jure et libertate regni inimicos ~issime expugnaret
quot eciam viri et femine ejus temptacionibus invectissime restiterunt
ecclesiam ‥ contra hostes defendit, tam potenter et ~e, quod ‥ eternam gloriam ‥ promeruit
invictē (invictus), invinciblement : Aug. Serm. 382, 5 || -tissime Aug. Ep. 166, 26.
Augustin. ep. 28.
ad fin. Ut abs te liquidissime, atque
Invictissimedefendatur.
h. e. ita ut tuam defensionem avertere nemo possit,
incontrastabilissimamente.