invidens
invidens, envious
invĭdens, P. a., v. invideo fin. D. 1.
in-vĭdens, entis, adj.,
- not seeing, without vision: animalia, Ap. Apol. 51, p. 307, 4.
1. invidēns, entis, Partiz. v. invideo, w. s.
2. in-vidēns, entis (in u. video), nicht sehend, animalia, Apul. apol. 51.
invĭdēns, tis, ¶ 1 part. pr. de invideo ¶ 2 (in priv.), qui ne voit pas : Apul. Apol. 51.
invidēns entis, adj.
- P. of invideo, envious: nocere invidenti.