invius
invius, without a road, impassable, not to be traversed, insuperable
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit.: lustra, Verg. A. 4, 151: longa via, id. ib. 3, 383: saltus, Liv. 9, 14: per invias atque ignotas rupes iter, id. 38, 2 fin.: saxa, Verg. A. 1, 537: maria Teucris, Verg. A. 9, 130: rupibus regio, Plin. 12, 14, 30, § 52: virtuti nulla est via, Ov. M. 14, 113.— Neutr.: nil virtuti invium, Tac. Agr. 27.— With inf.: Acheron invius renavigari, Sen. Herc. Fur. 715. — Subst.: invĭa, ōrum, n. plur., impassable places: per invia pleraque et errores, Liv. 21, 35: per vias inviaque, id. 23, 17: per vias, per invia, id. 38, 23: dumosa, Sil. 4, 305.—
- II Transf., inaccessible, impenetrable: regna, impenetrable, Verg. A. 6, 514: templa, Ov. M. 11, 414: tot bellis invia tecta, Sil. 14, 639: Sarmaticis lorica sagittis, Mart. 7, 2.
per ~ios impeditosque scelerum calles
fruticetis et scopulis ~iis se sepe deperdidit
vere terra deserta, ~ia, sed aquosa [cf. ]Psalm. lxii 3
loca denique sibi suisque pervia hostibus ~ia reddens
secundum Grecam derivacionem dicitur ‘abissus’ quasi ~ium et inpertransibile sive infirmum
castellum ‥ quod pre menium validorum in rupis ligonibus ~ie supereditorum altitudine ‥ expugnacionis insidias irritare se posse existimat
pro ‘sitienti’ [] Aquila interpretatus est ‘~ia’, in quo insinuari potest virginitatis integritas Is. liii 2
dat viris invia puella filium, / que nunquam noverat thori colludium, / et, ne grex hominum iret per dubium, / venit ad homines via per invium
nummus omnipotens nil sentit invium, / si michi creditur
oportet rursum a principio disciplinalium genera duo distinguere que menti, velut in ~io viam paranti, se presentant
nulli ‥ silvestria et ~ia in agriculturam agendi potestatem concessit sine forestariis
degeneravit ‥ methodus in ~ium
pro unica enim bestiola, hinnulo vel lepore, licet in ~io errantibus, aliquem nobilissimum usque ad exinanitionem depauperavit, nec sanguini parcens vel fortunae
manna manans in invio
tua non spernit gracia, / nec ingratos per invia, / sed liberat ab invio
populum ab erroris ~io ‥ revoca
ad ipsum reducendum ‥ ab ~io erroris sui ad rectam semitam veritatis
videretur ‥ principes seduci ‥ errore, in ~io et non in via
si excesseris, in ~o es et non in via
equus mox in itinere positus semper ut amens in ~io et non in via divertere coepit
cum errarent in ~io et non in via
tunc [equus ] te in ~ium vertit et non in viam
invia quam cernis duplici ditatur honore: / haec [? l. hac ] ad cauponem ducit potare volentem
Nos tamen desiderantes, quod civitatem, cives et loca prædicta mansuetudo corriperet et a tanto errorisPassim occurrit in sacris Scripturis.Invio revocaret.
- 2 in+via, without a road, impassable, not to be traversed, insuperable: lustra, V.: saltūs, L.: maria Teucris, V.: virtuti nulla est via, O.: nil virtuti invium, Ta.—Plurn. as subst, impassable places: per invia iter, L.—Inaccessible, impenetrable: regna vivis, V.: templa, O.
-
…ante suis et conde sepulchro. Duc nigras pecudes ; ea prima piacula sunto sic demum lucos Stygis et regna invia vivis aspicies. Dixit, pressoque obmutuit ore. Aeneas maesto defixus lumina voltu ingreditur, linquens antrum, caecosque…
Vergil, Aeneid
-
…magna, fateor ; mu ltae insidiae su nt bonis verissime dictum est ; sed te i d quod multi invi deant multique e xpetant insci tiast, inquit, po stulare, ni si laborem su mma cum cura e…
Cicero, pro Sestio
-
…Siccaque letiferis squalent serpentibus arva, Durum iter. Ad leges patriaeque ruentis amorem Per mediam Libyen veniant, atque invia tentent, Si quibus in nullo positum est evadere voto, Si quibus ire sat est. Neque enim mihi…
Lucan, Pharsalia
-
…obstaculo, ubi pleraque umidioris soli natura, et incrementis fluminum redundantia, stagnosa sunt et referta salicibus, ideoque invia, nisi perquam gnaris ; et super his insularem anfractum, aditu Parthisci paene contiguum, amnis potior ambiens ,…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum
-
…hostes tulerat interclusum Romanum exercitum obsideri ; cladisque imaginem Furculas Caudinas memorabant eadem temeritate auidam ulteriorum semper gentem in saltus inuios deductam, saeptam non hostium magis armis quam locorum iniquitatibus esse. iam gaudium inuidia quadam miscebatur, quod belli…
Livy, ab Urbe Condita
-
…perseveravit. Ventum erat ad iter perpetuis obsitum nivibus, quas frigoris vis gelu adstrinxerat, locorumque squalor et solitudines inviae fatigatum militem terrebant humanarum rerutque sine ullo humani cultus vestigio attoniti intuebantur et, antequam lux quoque et caelum ipsos…
Curtius Rufus, Quintus, Historiae Alexandri Magni
-
…responsa dederant, quae contumeliosa reges vocant, Cambyses fremebat et non provisis commeatibus, non exploratis itineribus, per invia, per arentia trahebat omnem bello utilem turbam. Cui intra primum iter deerant necessaria, nec quicquam subministrabat sterilis…
Seneca, De Ira
-
…fonte has rogat auxilium, nec nymphae iusta petentem sustinuere deam venasque et flumina fontis elicuere sui ; nondum tamen invia Iani ora patentis erant, neque iter praecluserat unda lurida supponunt fecundo sulphura fonti incenduntque cavas fumante bitumine venas .…
Ovid, Metamorphoses
-
…propioris amore. Fama per Ausoniae turbatas spargitur urbes nubiferos montes et saxa minantia caelo accepisse iugum, Poenosque per inuia uectos, aemulaque Herculei iactantem facta laboris descendisse ducem. diros canit improba motus et gliscit gressu uolucrique citatior Euro…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…haec cura eorum mira e s t in i is, quae satu blandiuntur aut cibo invitant culmina quoque montium invia et solitudines abditas omnesque terrae fibras scrutati invenere, quid quaeque radix polleret, ad quos usus herbarum fila pertinerent…
Pliny the Elder, Natural History