invocativus Save Georges Gaffiot 2016 invocātīvus, a, um (invoco), zum Anrufen geeignet, Serv. Verg. Aen. 1, 1. Boëth. introd. ad syllog. p. 561. invŏcātīvus, a, um, propre à invoquer : Serv. En. 1, 1.