About Report a problem

Menu

iustifico

Could not find iustificata in Logeion dictionaries.

iustificata Verb: perfect passive participle feminine ablative singular, Verb: perfect passive participle feminine vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative plural, Verb: perfect passive participle feminine nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative plural of iustifico

iustificata Adjective: feminine ablative singular, Adjective: feminine nominative singular, Adjective: neuter nominative plural, Adjective: feminine vocative singular, Adjective: neuter vocative plural, Adjective: neuter accusative plural of iustificatus

See iustificata in Morpho

justĭfĭco, 1, v. a. [justificus].
  • To act justly towards, do justice to one; with simple acc. of the pers. (post-class.): justificate viduam, Tert. adv. Marc. 19.—
  • II To justify, make just, forgive, pardon, vindicate (post-class.): malos, Coripp. Laud. Justini jun. 2 fin.: impium, Aug. Enar. in Psa. 110, 3; Vulg. Rom. 8, 30: ut ex fide justificemur, id. Gal. 3, 24 et saep.
  • —Hence, justĭfĭcātus, a, um, P. a., justified (eccl. Lat.): baptismate, Prud. Apoth. 881; Tert. adv. Marc. 4, 36.—Comp.: Publicanus Pharisaeo justificatior discessit, Tert. Or. 13.

Saved

Recent