iustitium
iustitium, a suspension of the courts, judicial vacation, holiday
- a cessation from business in the courts of justice, a legal vacation, Cic. Phil. 5, 12, 31: justitium per aliquot dies servatum est, Liv. 3, 5: justitiumque in foro sua sponte coeptum prius quam indictum, id. 9, 7: prope justitium omnium rerum futurum videbatur, id. 26, 26, 9: remittere, to put an end to a suspension of legal proceedings, to cause the courts to resume their business, id. 10, 21. —
- II In gen., a cessation of public business, a public mourning: hos mors (Germanici) adeo incendit, ut, sumpto justitio, deserentur foro, Tac. A. 2, 82: arcis triste tyrannicae, Prud. Cath. 5, 80; so, in a household, a suspension of business for mourning the dead, Sid. Ep. 2, 8.
- 1. het staken v. alle rechtshandelingen, rechtsstilstand; ➤ -um edicere uitvaardigen; -um indicere aankondigen; -um remittere opheffen;
- 2. (metaf.) stilstand [omnium rerum van alle activiteiten];
- 3. (postklass.) (meton.) nationale rouw.
Justitium est luctus publicus, ut habet Fulgentius de Prisco Sermone. Apuleius lib. 5. Miles. sub finem :
Sic affectæ domus triste fatum cuncta etiam civitas congemebat, luctuque publico confestim congruens edicitur Justitium.Translatio S. Audoeni apud Marten. tom. 3. Anecd. col. 1676 :
Nobis irreparabile damnum et intolerabile luctum, immo potius totius Normanniæ genti Justicium inferrent.Gesta Consulum Andegav. tom. 10. Spicil. Acher. pag. 462 :
Robertus itinere Bithyniæ obiit... de quo maximum apud suos id circo Justitium exstitit.Occurrit eadem notione apud Mabillon. tom. 3. Analect. pag. 537. Illustr. Fontanin. ad calcem Antiquit. Hortæ pag. 350. et 358. etc.
Villa de Humis cum appenditiis seu pertinentiis suis in hominibus, feminis, banno, ranto, Justitio, sanguine, terris, etc.
- 2 ius+STA-, a suspension of the courts, judicial vacation, holiday: iustitium edici oportere: quadriduum, L.: iustitium remittitur, L.—A public mourning, Ta.
-
…adlatura finem sit aetas nihil est enim opere et manu factum quod non conficiat et consumat vetustas at haec tua iustitia et lenitas florescet cotidie magis. ita quantum operibus tuis diuturnitas detrahet, tantum adferet laudibus. et ceteros quidem…
Cicero, pro Marcello
-
…frugalitas, quae te turpiter et nequiter facere nihil patietur. quid est autem nequius aut turpius ecfeminato viro ne iustitia quidem sinet te ista facere, cui minimum esse videtur in hac causa loci ; quae tamen ita dicet dupliciter…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…sunt. Unde enim pietas aut a quibus religio unde ius aut gentium aut hoc ipsum civile quod dicitur unde iustitia, fides, aequitas unde pudor, continentia, fuga turpitudinis, adpetentia laudis et honestatis unde in laboribus et…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…tneque sint, quam sint virtutis inimica. Ac de prudentia quidem, quam vult imitari malitia, itemque de iustitia, quae semper est utilis, disputatum est. Reliquae sunt duae partes honestatis, quarum altera in animi excellentis…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…ei debetur a quo nihil acceperis, aut quid omnino cuius nullum meritum sit ei deberi potest est enim pietas iustitia adversum deos ; cum quibus quid potest nobis esse iuris, cum homini nulla cum deo sit communitas Sanctitas autem…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…causa ; quid enim adiungunt Tu produxisti nos intra luminis oras. Vitam, honorem, decus sibi datum esse iustitia regis existimabant. Mansisset eadem voluntas in eorum posteris, si regum similitudo permansisset, sed vides unius iniustitia concidisse…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…ac beneficentia positae ; aliae, quae in ingeni aliqua facultate aut animi magnitudine ac robore ; nam clementia, iustitia, benignitas, fides, fortitudo in periculis communibus iucunda est auditu in laudationibus ; omnes enim hae virtutes non…
Cicero, de Oratore
-
…inducunt non facillime illi quidem, sed tamen quoquo modo possunt ; dicunt enim voluptatis magnitudinem doloris detractione finiri. Iustitia vacillat vel iacet potius omnesque eae virtutes, quae in communitate cernuntur et in societate generis humani. Neque enim…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…exsistuntque in re publica plerumque largitores et factiosi, ut opes quam maximas consequantur et sint vi potius superiores quam iustitia pares. Sed quo difficilius, hoc praeclarius ; nullum enim est tempus, quod iustitia vacare debeat. Fortes…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…non nullae esse leviores. Fides autem ut habeatur, duabus rebus effici potest, si existimabimur adepti coniunctam cum iustitia prudentiam. Nam et iis fidem habemus, quos plus intellegere quam nos arbitramur quosque et futura prospicere credimus et…
M. Tullius Cicero, De Officiis
The term by which the Romans designated a legal vacation, or cessation from business in the courts of justice, in the sittings of the Senate, and even in private life, when all the shops were closed. This took place on extraordinary occasions, such as famine, or during the perils of war, and, under the Empire, on the death of a member of the imperial family. It was decreed by the highest magistrate present in Rome, subject to the approval of the Senate. When the occasion had passed by, it was removed by a special edict on the part of the magistrate (Mommsen, Römisches Staatsrecht, i. pp. 263-266).