litus
litus2, a smearing, anointing
litus3, sea-shore, seaside, beach
Could not find litus3 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
they hid themselves on a deserted beach
lītus, oris, n.: the seashore, beach, strand; shore, coast, 1.3, et al.; shore, 6.900.
lĭtus, a, um, Part., from lino.
lĭtus, ūs, m. [lino],
- a smearing, besmearing, anointing: litu, Plin. 33, 6, 35, § 110 (Cels. 6, 6, 20, instead of litum we should read lenitum; v. Targa, ad loc.).
lītus (not littus), ŏris, n. [cf. λίμνη, λειμών, λιμήν; and lino],
- the sea-shore, seaside, beach, strand (opp. ripa, the bank of a river: ora, the coast of the sea; cf. Ov. M. 1, 37 sqq.; Verg. A. 3, 75): litus est, quousque maximus fluctus a mari pervenit, Dig. 50, 16, 96: solebat Aquilius quaerentibus, quid esset litus, ita definire: qua fluctus eluderet, Cic. Top. 7, 32: quid est tam commune quam ... litus ejectis, id. Rosc. Am. 26, 72: litus tunditur undā, Cat. 11, 4: praetervolare litora, Hor. Epod. 16, 40: Circaeae raduntur litora terrae, Verg. A. 7, 10: petere, Ov. M. 2, 844: intrare, id. ib. 14, 104: sinuosum legere, Val. Fl. 2, 451: litoris ora, Verg. A. 3, 396; cf. id. G. 2, 44.—Prov.: litus arare, i. e. to labor in vain, take useless pains, Ov. Tr. 5, 4, 48; so, litus sterili versamus aratro, Juv. 7, 49: in litus harenas fundere, to pour sand on the sea-shore, i. e. to add to that of which there is already an abundance, Ov. Tr. 5, 6, 44.—
- II Transf.
- A A landing-place: quod uno parvoque litore adiretur, Suet. Tib. 40.—
- B The shore of a lake: Trasimeni litora, Sil. 15, 818: Larium litus, Cat. 35, 4; Plin. Ep. 9, 7.—
- C The bank of a river: hostias constituit omnes in litore, Cic. Inv. 2, 31, 97: viridique in litore conspicitur sus, Verg. A. 8, 83: percussa fluctu litora, id. E. 5, 83.—
- D Land situated on the sea-side: cui litus arandum dedimus, Verg. A. 4, 212: electione litorum, Tac. H. 3, 63.
1. lītus (littus), oris, n., I) das Ufer des Meeres, als Küstenstreifen, der das Land nach der Meerseite zu abgrenzt, der Strand, das Gestade (während ora = die Fläche, die sich nächst dem Meere hinzieht, die Küste, ripa = das Ufer des Flusses, vgl. Verg. Aen. 3, 75. Vitr. 2, 9, 14. Ov. met. 1, 42), 1) im allg.: litus arenosum, Mela: directum, curvum, incurvum, Mela: importuosum, Mela: litoris spatium, Plin. ep.: litorum magnus recessus, Plin. ep.: litus insulae (Britanniae), Cic.: litoribus appositae insulae, Mela: alterius orae litora, quā Cilices maritimi colunt, Liv.: municipales, qui sunt circa ripam fluminis Padi et litora maris Adriatici, Vitr.: ut classis quoque invehatur hostium litoribus, Liv.: inhospitale litus incolere, Plin. pan.: litora legere, an den U. hinsegeln, Mela u. Val. Flacc.: naves agero in litus, Liv.: terrae ad occidentem litus exporrigunt, Mela: mare abigit vaste cedentia litora, Mela: Pontus molli circumdatus litore, Mela: certe processerat litus multaque animalia maris siccis arenis detinebat, Plin. ep.: villa pulcherrima imminet litori, Plin. ep.: sensim circumactis curvatisque litoribus mare infunditur, Plin. ep. – Sprichw., litus arare, s. arono. I, a: in litus fundere aquas, Wasser ins Meer tragen, Ov. trist. 5, 6, 44. – 2) prägn.: a) die Gegend am Gestade, die Küstengegend, Küste, cui litus arandum dedimus, Verg.: de electione litorum loqui, Tac. – b) das Gestade als Landungsplatz, Suet. Tib. 40, 1. – II) übtr., das Ufer, der Strand eines Sees, Catull. u. Ov.: eines Flusses, Cic. u. Verg.
2. litus, Abl. ū, m. (lino), das Schmieren, Beschmieren, Bestreichen, Plin. 33, 110 Jan (Detl. situm).
ossa in ~oribus et in terrarum latebris ad indicium vastae quantitatis eorum saepe reperta leguntur
qui ‥ locus ‥ bis renudato ~tore contiguus terrae redditur
velut arena quae est in ~ore maris
marinis se fluctibus tradidit, contrarium ~tus in gente Flandritarum attingens
per omnia fere sua latera marinaque ~tora
littus
totum ~tus usque in medietatem aque(
in ~ore laci Gennesareth
rex Coenuulf has ‥ terrulas ‥ Æt grafon æa atque iterum Æt casing burnan ~oreque illo cum ‥ campis, salsuges, pascuis, silvis, pratibus, paludibus, ~oribus piscuosis ‥
~os,rivage
super fossati ~tora
illum campum ‥ jacentem et existentem ex parte occidentali castri de Painescastle ‥ ac unum alium campum ‥ jacentem et existentem in australi ~tore dicti castri
~oranæssun
nec hoc idem, / si liceret, agerem. / set invitus / aro litus / atque lavo laterem
ad ~us resurrectionis applicans ad Jesum
michi litus post maria, / portumque post naufragia, / te prestans atque premium
sic leva seculi tranquillat equora / et tandem applicat ad mitre litora
qui fundit ultra modum divicias suas veniet cito ad amara ~tora [] paupertatis : ~ora Quadr. Reg. Spec. 32
quod [sc. puteus ] ad sumptus proprios ~ore impleatur
1 lītŭs (7) (et non littus), ŏris, n. , rivage, côte, littoral : Cic. Top. 32 ; Amer. 72, etc. || site sur la plage : Virg. En. 4, 212 ; Tac. H. 3, 63 || lieu de débarquement : Suet. Tib. 40 || [rive dʼun fleuve] : Cic. Inv. 2, 97 ; Virg. En. 8, 83 || [dʼun lac] : Catul. 35, 4 ; Plin. Min. Ep. 9, 7, 2.
2 lĭtus, a, um, part. de lino.
3 lĭtŭs, abl. ū, m. , action dʼenduire : Plin. 33, 110.
- 1. kust, strand; ➤ naves in litus agere; se per litus in oppidum recepit; sprw.: litus arare zinloos bezig zijn; in litus arenas fundere water naar de zee dragen;
- 2. (poët.; postklass.) kust(streek); ➤ ei litus arandum dedimus; de electione litorum loqui;
- 3. oever v.e. meer of rivier.
Id est, totam terram illam, quam Laudulfus Litus meus incolebat et proserviebat.Lex Longob. lib. 3. tit. 20.
Aldiones vel aldiæ ea lege vivunt in Italia in servitute dominorum suorum, qua fiscalini vel Liti vivunt in Francia.Vide Papianum lib. Respons. tit. 46.
Litorumconditionem, quæ fuit
Aldiorum, ac proinde
Litospotius dicendos esse
Libertos colonos, quam
Servos glebæ. Litiquidem, inquit, non erant integra libertate donati, sed a dominis sive patronis suis incolendum aliquod prædium suscipiebant, et stato eis tributo persoluto, immunes a multis aliis servitutis oneribus vivebant. Verum sive
Libertos colonos
Servos glebæcum Cangio
Litosvocaveris, constat eos fuisse potioris conditionis, quam servi infimi ordinis, ut mox docet ipse Cangius, durioris vero quam vulgus colonorum, a quibus manifeste distinguuntur in Charta Ottonis Regis apud Eccardum in Probat. Histor. Marchionum Orientalium col. 137 :
Ad nutrimen Dei famulorum, qui ibidem Deo servire cernuntur, quæ subnotantur in proprietatem damus, hoc est in pago Northuringa in comitatu Dithmari, in loco ita nominato in Magdeburg Litorum et servorumCæterum quibus servitiis et præstationibus adversus dominos seu patronos obstringerenturxx. colonum unum, in Rodhardesdorph familias Litorumxviii. etiii. colonos ; Harteradestorff familias Litorum, in Suldorff familias colonorumiiii. Litorum, in Intesleve Litorumxxiiii. col.xv. in Firosa familias Litorumxi. etc.
Liti, discimus ex Codice MS. Irminonis Abb. Sangerm. fol. 27. v°. col. 1. ubi :
Radoardus Lidus et uxor ejus Lida nomine solvunt denariosEx quibus posterioribus verbis cernere est quam dura fuerit Litorum conditio. De mulieribus ea legimus ibid. fol. 72. v°. col. 3 :viii. ... tenent mansum ingenuilemi. habent de terra arabili bunnariavii. de vinea arpen.i. solvunt in pastione de vino modiosiii. faciunt in vinea arp.iiii. in unaquaque ebdomada curvadasii. manop. carop. quantum ei injungitur.
Iste sunt Lidie, Teudrada, Hostravolda, Teutberga, Framengadis, etc. Omnes iste aut faciunt camsilos de octo alnis, aut solvunt denariosQuæ omnia complectitur et illustrat Teschenmacherus Annal. Cliv. part. 1. pag. 74. ubi deiiii.
Litishæc habet :
Non tantum certis mensium et hebdomadarum diebus curiæ domino vel seniori, ligone, equo, bigis vel quadrigis, aut etiam pedibus operas præstabant, sed etiam certam pecuniolam census nomine inferebant, quin et aliquando decimas omnium fructuum, tam humentium quam aridorum pendebant ; unde apud SaxonesSignificant autem Lassen,Lassen , apud SicambrosLathen , apud FrisiosLiten , ejusdem etymi vocabulis, quod scilicet primo capti, et postea ex commiseratione in agris relicti nec ejecti aut venditi essent, dicti sunt.
Lathenvel
Liten, Servare ; ut igitur apud Latinos
Servia
servaredicti, sic apud laudatos populos a verbo, quod idem significat, dicti
Liti, licet non essent servi omnium infimi. Vide Lassi.
Litia servis, eorumque potior erat conditio. Lex Ripuar. tit. 62. § 1 :
Si quis servum suum tributarium aut Litum fecerit, etc.Lex Saxon. tit. 10 :
Quidquid servus aut Litus jubente domino perpetraverit.Capitulatio Caroli M. pro partibus Saxoniæ cap. 15 :
Et inter centum viginti homines nobiles, et ingenuos, similiter et Litos, servum et ancillam eidem Ecclesiæ tribuant.Adde cap. 17. 18. 19. 20. et Capitul. 3. ann. 813. cap. 4. et alibi. Id potissimum observare est ex compositione pro lito et servo occisis, quæ major erat in lito quam in servo. Lex Frision. tit. 15 :
Compositio hominis nobilis libræ 11. ; liberi, libræ 5. et dimidia ; Liti, libræ 2. et unciæ 9. ex qua duæ partes ad dominum pertinent, tertia ad propinquos ejus. Compositio servi, libra 1. et unciæ 4. et dimidia.Vide Addit. ad eamdem Legem tit. 3. § 71. Capitul. 3. ann. 813. cap. 4. 21. etc. Horum passim meminit Lex Salica tit. 14. § 6. Pactum Childeberti et Chlotarii cap. 8. Lex Ripuar. tit. 36. § 5. Lex Saxon. tit. 1. § 8. tit. 2. § 3. 4. 5. Lex Frision. tit. 1. § 3. 6.
Litusvel
Liduserga dominum obnoxius est. Chartæ Ludovici Imper. et Caroli Calvi apud Hariulphum lib. 3. cap. 2. 7 :
Aut paratas, aut Lidimonium, aut hostilicium, aut alias quaslibet redhibitiones exigere aut exactare præsumat.Testamentum Widradi Abb. Flaviniacensis :
Volumus etiam ut ingenuos eos fecimus, aut inantea fecerimus,... aliubi commanendi nullam habeant potestatem : sed ad ipsa loca sancta debeant sperare, et nullus de ipsis Lidemonium nostris hæredibus reddant, etc.Ita scriptum invenitur in formula 27. Baluziana.
Litimonium, habetur in Charta Longobardica in Bullario Casinensi pag. 19 :
Quod nunquam in posterum requisitionem facio in jam dicto venerabili Monasterio S. Paulo, vel suos servitores, aut Litidium, neque per interpositas personas facere jubeo, etc.Margarinus pro
Litigiumhaberi existimat.
Nihil debeant servitio, nec Letimonium, nec onus patronati, nec ulla obedientia ipsius non requiratur, nisi eant et maneant ubicumque voluerint, portæ apertæ, cives Romanæ se esse cognoscant.Similia recurrunt in Formula seq. ibidem.
Et Saxones omnes tradiderunt se illi, et omnium accepit obsides, tam ingenuos, quam et Lidos.Sic distinguendæ hæ voces.
Puellas militunias vel Litas, in Constitut. Chlodov. apud Pertz. Leg. tom. 2. pag. 4. tit. 7. § 2.
Militunias vel Letas, ibid. tit. 11. § 9.
Liti, in Charta Caroli Martelli apud Willelmum Hedam in S. Willebrodo,
Plures autem se eis dedere proprios, qui ab eis vivere sunt permissi, et Litones sunt vocati.Occurrunt ii apud Crantzium in Metrop. lib. 3. cap. 8. et in Chartis Germanicis in Chronico Episcopor. Mindensium pag. 737. 739. 741.
Recognoscimus,publice litteram per præsentem, quod in claustro S. M. Virginis in Reichenberg, ac in bonis... et in aliis quibusdam mansis, qui liberi sunt a jure advocatie, et in dicte Ecclesie Litoribus nullum jus advocatie habemus.
Et illa Colonica in Ariaco, quæ fuit Anseberto, cum ipso homine qui supra commanet, nomine Sigeberto, et uxore sua Leda nostra, vel infantes eorum, etc.
Litones. Informatio quædam super impetitionibus bonorum Ecclesiæ Gandesianæ, apud Leibnitium tom. 2. Scriptor. Brunsvic. pag. 345 :
Si dicit bona esse emphyteotica, ostendat formam contractus, qui in eo est comprehensus. Si dicit bona Litonica, designet officium, ad quod spectent et pertineant.
Litorum. Vide Haltaus. Glossar. Germ. voce
Dictus fluvius, Vidassoa vocatus, fluit et Litum facit per aliquam partem dictarum parochiarum.
Litisvero, pro
Lithuaniens, Lithuani, et
Letau, pro Lithuania, nostri alias dixerunt. Diar. Mss. Guil.
de Lannoydom.
de Villervalad ann. 1404 :
De Zeghewalde me parti pour m'en aller veoir le royaume de Letau, devers le duc Vuicolt roy de Letau et de SametteLe Roman(Samogitie) et de Russie.
de Garin:
Combatus ert as Seurs, as Litis, Et as Danois, et as Amoraviz.
litus (1)
- P. of lino.
lītus (2) oris, n
- LI-, the sea-shore, sea-side, beach, strand: molle atque apertum, Cs.: esse in litore: praetervolare litora, H.: Circaeae litora terrae, V.: petere, O.: Litus arant, V.: iuncosa litora Boebes, O.—Prov.: litus arare, i. e. labor in vain, O.: litus sterili versamus aratro, Iu.: in litus harenas fundere, carry coals to Newcastle, O.—A river-bank: hostias constituit omnīs in litore: percussa fluctu litora, V.