lutum
lutum2, mud, mire
Could not find lutum2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
lūtum, i, n.,
- a plant used in dyeing yellow, yellow-weed, dyer's-weed, weld: jam croceo mutabit vellera luto, Verg. E. 4, 44; Plin. 33, 5, 26, § 87; Vitr. 7, 14.—
- II Transf., a yellow color, yellow, Verg. Cir. 316: nimius luto corpora tingit amor, Tib. 1, 9 (8), 52 Heyne ad loc.
lŭtum, i, n. (lŭtus, i, m., Quadrig. ap. Non. 212, 17) [luo], mud, mire.
- I Lit.: volutari in luto, Cic. Verr. 2, 4, 24, § 53: cratesque luto integuntur, Caes. B. C. 2, 15; Quadrig. ap. Non. 212, 17: imbre lutoque Aspersus, Hor. Ep. 1, 11, 11: luto perfusa porticus, Juv. 14, 66: pinguia crura luto, id. 3, 247: luto opplere aliquem, Suet. Vesp. 5: in longa via et pulvis et lutum et pluvia, Sen. Ep. 96, 3: si quis aliquem luto obliniverit, Paul. Sent. 5, 4, 13: te pervolvam in luto, Ter. And. 777.—In plur.: luta et limum aggerebant, Cic. Fragm. ap. Non. 212, 16.—Prov.: in luto esse or haerere, to stick in the mud, i.e. to be at a dead stop, unable to proceed: nunc homo in medio luto est: Nomen nescit, Plaut. Ps. 4, 2, 27 (982): neque mihi haud imperito eveniet, tali ut in luto haeream, id. Pers. 4, 3, 66 (535): in eodem haesitas luto, Ter. Phorm. 780; cf. Lact. 2, 8, 24; 7, 2, 3: pro luto esse, to be as cheap as dirt: pro luto erat annona, Petr. 44, 11: omnia pro luto habere, id. 67, 10; cf. id. 51, 6.—As a term of reproach, mud, filth: ludis me. Pa. Tum mihi sunt manus inquinatae. Sc. Quidum? Pa. Quia ludo luto, Plaut. Mil. 2, 3, 54 (325); id. Most. 5, 2, 45 (1166): Lutum lenonium, commictum caeno stercilinum publicum! id. Pers. 3, 3, 2 (406); 10 (414); Cat. 42, 13: O tenebrae, o lutum, o sordes, offscouring of the earth, Cic. Pis. 26, 62.—
- II Transf.
- A Loam, clay, potter's clay: pocula de facili luto componere, Tib. 1, 1, 40: ficta Saguntino cymbia malo luto, Mart. 8, 6, 2: quibus arte benigna Et meliore luto finxit praecordia Titan, of better clay, i.e. of better materials, Juv. 14, 34; cf. Pers. 3, 23: homines compositi luto, Juv. 6, 13.—
- B The dust with which wrestlers besprinkled themselves, Sen. Ep. 88, 18.
1. lūtum, ī, n., I) ein Färbekraut, zum Gelbfärben, unser Wau, Gilbkraut (Reseda luteola, L.), Vitr. 7, 14, 2. Plin. 33, 87 sqq. Verg. ecl. 4, 44. – II) meton.: a) die gelbe Farbe, Ps. Verg. Cir. 317. Tibull. 1, 8, 52. – b) die Röte, Nemes. cyn. 319.
2. lutum, ī, n. (zu λῦμα, Schmutz), I) die zeitweilig (durch Regen usw.) feucht u. weich gewordene Erde, der Kot, Dreck (Ggstz. pulvis u. arenosa [n. pl.]), Cic. u.a.: sabulosum, Vitr.: in luto volutari (v. Verres m. Anspielung auf verres, Eber), Cic.: Plur. luta, Caes. nach Caper 101, 17 K.: luta et limum aggerebant, Cic. fr. bei Non. 212, 16. – verächtl. von dem Staub, mit dem sich die Ringer bestreuten, Dreck, Sen. ep. 88, 5. – Sprichw., in luto esse od. haerere, haesitare, im Kote stecken (wir »in der Tinte sitzen«) = in Verlegenheit (Not) sein, nunc homo in medio lutost, Plaut. Pseud. 984: neque mi haud imperito eveniet, tali ut in luto haeream, Plaut. Pers. 535: in eodem haesitas luto, Ter. Phorm. 780; vgl. Lact. 2, 8, 24; 7, 2, 3. – in der Volkssprache, pro luto esse, alqd pro luto habere, für Dreck gelten, halten = spottbillig sein, Petron. 40, 10 u. 67, 10. – als Schimpfwort, Plaut. most. 1167 Sch.; Pers. 406. Catull. 42, 13. Cic. Pis. 62: im Wortspiel, Plaut. mil. 325. Mart. 14, 182, 2. – II) die beständig feuchte u. fettige Erde, der Ton, Lehm, Caes., Liv. u.a.: Punicum, eine afrikanische fette Tonerde, Colum.: caementa interlita luto, Liv.: aediculae luto factae, Lact.: macerias luto et lapide excitare, Pallad. – poet., quibus meliore luto finxit praecordia Titan, aus besserem Ton = aus besserem Stoffe, Iuven. 14, 34.
scarlet, colowre ~us, -i
~us, A.skarlet
scarlett , ~um, coccus, coccinum, scarletum coccinus ‥
ecce quos antea pisces in ~o fecis [] ‥ videram Psalm. xxix 3
sicut in longo peregrinationis itinere nunc est pulvis, nunc ~um
lacu quem transierat corpus reperit ~o sordidum
verberaverunt et projecerunt J. ‥ in ~o
[] terrea possessa cunctis damnavit habenda, / hec tamen ipse suis vi rapuisse studens / murmurat, obstat, avet, latrans, foedans sacra rodens, / ore, manu, mente, lite, licto [ Sir John Oldcastle v. l. luto ], studio
ut ‥ liberalium litterarum scientiam et divini intellectus flagrantem spiritaliter ignem aquoso ~o et humido terrene cupiditatis pulvere non extinguas
accensus invidia diabolus eum in ~um peccati ‥ deiceret
quemlibet fructum corporis diaboli in ~o carnalitatis insertum crescit irregulariter in natura
sericas vestes et queque preciosa ornamenta ‥ virgini obtulit, que omnia tanquam ~um respexit
sputis exuberans plus luto vilescit / flos quo celestis regia serenatur
quecunque prius didicerat theologie collata ~um et laterem reputavit
quicquid terrestre habetur preciosum / comparacione sciencie non est nisi lutum
dealbatores et ~i appositores et torchiatores
in servicio portancium et cariancium ~um et sabulonem pro parietibus aule
in solutis pro x pottis de ~o rubio
in expensis factis circa novam edificationem ‥ in singulis artificibus et laborariis cum calce, ~o, sabulo ‥ et aliis expensis xxix li. vj s. ob.
lapide, †luco [l. luto ], et calce
tu catella sive spinter / luto jungens figulum
luto restituit quod lutum peperit
J. O. ‥ venit ‥ et cepit unam rodam ~i per visum vicinorum ei assignatam per certas metas redd’ pro eadem xx s. vj d.
de firma ~i ibidem hoc anno [nil ] tamen reddere solebat per annum vj s. viij d.
deinde de duobus predictis fiat ~um et in faciendo ~um dicat continue et repetat carmen subscriptum adminus ter nomine Sancte Trinitatis: ‘expuit Jhesu in terram et fecit lutum ex [s ]puto et linivit ~um super oculos ceci et dixit: ‥’ [cf. ]Joh. ix 6
nam hoc ~um si bene fiat non permittit spiritus exhalare
bitumen vero sit illud quod in libris philosophorum ~um appellatur
recipe ~um sapiencie, sc. cretam
1 lŭtum, (10) ī, n. , boue, limon, fange, vase : Cic. Verr. 2, 4, 53 ; Cæs. C. 2, 15, 3 ; Juv. 14, 66 ; [fig.] in luto hærere Pl. Pers. 535, être embourbé, cf. Ps. 984 ; pro luto esse Petr. 44, 10, être à vil prix || [terme dʼinjure] bourbier, ordure : Pl. Most. 1167 ; Cic. Pis. 62 || terre de potier, argile : Tib. 1, 1, 40 ; Mart. 8, 6, 2 || [fig.] limon : Juv. 14, 34 || poussière dont sʼaspergeaient les gladiateurs : Sen. Ep. 88, 18.
2 lūtum, (16) ī, n. gaude [plante employée en teinturerie, donnant une couleur jaune] : Virg. B. 4, 44 ; Plin. 33, 87 || couleur jaune : Virg. Cir. 316 ; Tib. 1, 9, 52.
- 1. modder, leem, drek; ➤ in -o volutari (v. Verres); sprw.: in -o esse, haerere of haesitare in de stront zitten; pro -o esse zo goedkoop als modder; pro -o habere als vuil, als waardeloos beschouwen; — metaf. als scheldw.: vuilak, smeerlap;
- 2. klei-, leemaarde, turf.
lutum , i. n.
泥。卑人。 Annona pro luto erat 糧食至賤。In eodem luto semper haerere 躊躇。脫不開。
Suggest a Translation
See an image
泥。卑人。 Annona pro luto erat 糧食至賤。In eodem luto semper haerere 躊躇。脫不開。
Suggest a Translation
See an image
Tapia, nostris
Lutamentum, Catoni de Re Rust. cap. 128.
Hic jacet Rex Adelfonsus, qui populavit Legionem, post destructionem Almançor, et dedit ei bonos foros, et fecit Ecclesiam hanc de Luto et latere,... obiit era 1065. etc.Alia Inscriptio ibidem :
Hic, quam cernis, aulam S. Joannis Baptistæ olim fuit Luteam, quam nuper excellentissimus Fredenandus Rex et Sanctia Regina ædificarunt lapideam, etc.Epitaphium ejusdem Ferdinandi Magni æræ 1103 :
Et fecit Ecclesiam hanc lapideam, quæ olim fuerat Lutea.Adde Inscriptionem aliam apud Ambrosium Moralem lib. 10. cap. 12. Græcis recentioribus
Lutumsonat,
Cretamsignificat.
Si qua mulier maritum suum, cui legitime nupta est, dimiserit, necetur in Luto.Quo referunt, quæ habet Tacitus de Moribus German. :
Ignavos et imbelles et corpore infames Cœno et palude, injecta insuper crate mergunt.Vide Cenitus, Fossa.
lūtum (1) ī, n
- a plant yielding a yellow dye, yellow-weed, dyer's weed, weld: croceum, V.: luto corpora tingere, i. e. with yellow, Tb.
lutum (2) ī, n
- 3 LV-, mud, mire: volutari in luto: crates luto integuntur, Cs.: imbre lutoque Adspersus, H.: Pinguia crura luto, Iu.: te pervolvam in luto, T.—Prov.: in eodem luto haesitas, you are in the same difficulty, T.—In reproach: o lutum, o sordes, offscouring of the earth.—Loam, clay, potter's clay: caementa interlita luto, L.: quibus meliore luto finxit praecordia Titan, i. e. of better material, Iu.