About
Menu

mandere

mandere [CL] 1 to crush with the teeth, chew, bite (also fig.). b to champ. c to gnash. ast pueros stolidos ‥ / ‥ / tradidit ursorum mandendos rictibus ultro Aldh. VirgV 294; sicut dentes ~ere solent Bede Sam. 584; cibus ‥ exponendo frangitur et ~endo gluttitur Id. Luke 509; mandere quae nefas est et gustare profanum Bonif. Aen. prol. 17; ~untur ficus Simil. Anselmi 15 (v. gulositas); ~o, -is, -didi, mansum, -su, i. comedere Osb. Glouc. Deriv. 336; mansus, -a, -um, i. comestus Ib.; sane quod ad mordendi ~endique ingluviem nulla eis tribus suffecit regio aut regnum quibus funes ceciderunt in preclaris J. Ford Serm. 50. 2.  b equi fero adhinniunt, tremunt artus, frenos ~unt W. Fitzst. Thom. prol. 14.  c dentibus insanis sese manditque trahitque Wulf. Swith. pref. 541.

Saved

Recent