mandatela
mandātēla, ae, f. [mandatum],
- a charge, the intrusting of a commission, Gai. Inst. 2, 104; Prisc. 622 P.
mandātēla, ae, f. (mandatum), die Auftraggebung, Beauftragung, Gaius inst. 2. § 104. Prisc. 4. § 4.
~a, -e, i. mandatum
mandātēla, æ, f. (mandatum), mandat, commission : Dig. 41, 1, 37.
Utitur ibi non semel.His mandatelis cessit Regina benignis, Et quo jussa fuit pariter comitantibus ivit Permultis subjectorum cuneis populorum.