Logeion | mirabilis

mīrābĭlis (sup. mirabilissimus, Col. 6, 36, 3 MSS.), e, adj. [miror],

to be wondered at, wonderful, marvellous, extraordinary, admirable, strange, singular (class.): nimium mirimodis mirabilis, Plaut. Trin. 4, 2, 86 (928): nec hoc tam re est, quam dictu inopinatum atque mirabile, Cic. Par. 5, 1, 35: pugnandi cupiditas, Nep. Milt. 5, 1: hic tibi sit potius quam tu mirabilis illi, Hor. Ep. 1, 6, 23: laetis Phrygibus mirabile sumen, Juv. 12, 73.—Comp.: quo ista majora ac mirabiliora fecisti, Cic. de Or. 2, 18, 74.— Sup.: mirabilissima soboles, Col. 6, 36, 3.
- - - - α In neutr.: mirabile est, with a subject-clause, Ter. Heaut. 387.—
      - β With quam, quantum, quomodo: mirabile est, quam non multum differat, Cic. de Or. 3, 51, 197: esset mirabile quomodo, id. Div. 2, 19, 44: mirabile quantum gaudebat, Sil. 6, 620.—
      - γ With latter sup.: (mirabile dictu) truditur e sicco radix oleagina ligno, wonderful to tell or to be told, Verg. G. 2, 30.—
II Esp. (eccl. Lat.).
- A Glorious: mirabilis Deus in sanctis suis, Vulg. Psa. 67, 36: mirabilis in altis Dominus, id. ib. 92, 6.—
- B Miraculous: mirabilia opera Altissimi solius, Vulg. Eccli. 11, 4: facta, id. Jer. 5, 30 et saep.—Hence,
- A Subst.: mīrābĭle, is, n., a miracle, wondrous deed (eccl. Lat.): et faciet Dominus mirabile, Vulg. Exod. 9, 4.—Mostly plur.: cras faciet Dominus inter vos mirabilia, Vulg. Jos. 3, 5: videntes mirabilia quae fecit, id. Matt. 21, 15 et saep. —
- B Adv.: mīrābĭlĭter, wonderfully, astonishingly, marvellously, extraordinarily, surprisingly (class.): mirabiliter vulgi mutata est voluntas, Nep. Dion. 10, 2: cupere, Cic. Fam. 13, 16, 4: laetari, id. ib. 11, 14, 1: moratus est, is strangely constituted, is a strange fellow, id. Att. 2, 25, 1: tonabit Deus, Vulg. Job 37, 5.—Comp.: mirabilius augere, Cic. de Or. 1, 21, 94.

mīrābilis, e, Adi. (miror), I) wunderbar, sonderbar, ne hoc forte magnum atque mirabile esse videatur, hominem totiens irasci, totiens dolere, Cic.: u. so mirabile est m. folg. Acc. u. Infin., vos esse istius modi haud mirabile est, Ter.: id magis mirabile est ambigi, Liv.: m. folg. quam, mirabile est, quam non multum differat, Cic.: quid enim mirabilius quam etc., Sen.: mirabiliores quam Alexander, Liv.: fuit mirabilius, Cic.: m. folg. quantum, mirabile quantum gaudebat, Sil.: m. folg. quod, cur, quare, Lucr.: mirabile est m. folg. quo modo, Cic.: m. folg. si, Ov.: m. 2. Supin., mir. auditu, Cic.: dictu, Cic. u. Liv.: mir. visu, zu sehen, Verg.: visu eventuque, Liv. – neutr. pl. subst., testatissima mirabilia (Wunder), Augustin. conf. 8, 6, 14. – II) bewundernswert, erstaunlich, außerordentlich, mirabilior vir, Sen.: cupiditas pugnandi, Nep.: mirabilem in modum, auf außerordentliche Art, Cic.: ista quo maiora ac mirabiliora fecisti, eo etc., Cic.: in regia quo rarior, eo mirabilior (clementia), Sen.: m. Dat. der Person, hic tibi sit potius quam tu mirabilis illi, Hor.

mirabilis [CL] 1 marvellous, remarkable, causing wonder. quis zelo Dei accensus ~i ad ultionem fornicationis ‥ consurrexit? Gildas EB 70; ecce dapes lautas et munera larga ciborum / ante fores antri cernunt---mirabile fato Aldh. VirgV 1593; fuit quidam homo ~is naturae quem Midam appellaverunt Lib. Monstr. I 37; c793 beatus Hilarius, doctor ~is Alcuin Ep. 23 p. 62; cujus vitam ~iorem quam referatur ~is finis testatur Gosc. Wulsin 5; femina angelis ~is, Maria sanctissima Anselm (Or. 6) III 15; hoc enim et in auditu auris mirabillimum H. Bos. Thom. VI 3 p. 496; hoc est valde ~e, quo modo talia possunt ad invicem compati sine discordia Mens. & Disc. (Anon. IV) 81. 2 strange, curious. o mirabiles Judei, attendite et videte / si est dolor sicut [MS: similis] dolor meus Oh ye merveylows Jewys Non-Cycle Plays 6. 718. 3 wonder-working, thaumaturgic. Deum in S. Cuthberto ~em collaudavimus R. Cold. Cuthb. 66. 4 (as sb. n.) marvel, miracle, wondrous deed, phenomenon, or sim. o ~e quoddam dixisse eum opprobrium hominum cum omnis mundi opprobria deleverit Gildas EB 74; baptizatus ex aqua est, ex quo et ~ia facere inchoavit Theod. Laterc. 9; 790 Deus, qui facit ~ia magna solus Alcuin Ep. 8; magnum ~e pisces inveniri in fonte dum non flumen fluit in eo Nen. HB 215; fecit enim ~ia in vita sua, reddens cecis visum Ailr. Ed. Conf. 754A; ex vilibus et muracido ferro fit ferrum andanicum, et ecce mirrabile magnum M. Scot Part. 295. 5 noteworthy or curious thing. 1293 sciatis quod si haberem ad manus rotulos curie ‥ ego vobis certificarem et vobis monstrarem multa ~ia non oportune facta SelPlMan 166.

mīrābĭlis, (10) e (miror), admirable, merveilleux ; étonnant, singulier : Cic. Or. 39 ; Verr. 2, 4, 64 ; Par. 35 || -lior Cic. de Or. 2, 74 || -lissimus Col. Rust. 6, 36, 3 || mirabile est avec quam, quomodo [subj.], il est étonnant combien : Cic. Div. 2, 44 ; de Or. 3, 197 ; mirabile quantum = mirum quantum Sil. 6, 620, étonnamment [v. quantum fin ] ; mirabile dictu ! Virg. G. 2, 30, chose étonnante à dire, ô prodige ! mirabile videtur quod non rideat haruspex... Cic. Nat. 1, 71, on trouve étonnant quʼun haruspice ne rie pas... || miraculeux : Vulg. Eccl. 11, 4.

mīrābilis, e (miror)

1. verwonderlijk, verbazingwekkend, buitengewoon, bijzonder [pugnandi cupiditas; opus]; ➤ (m. sup.) mirabile dictu, auditu, visu wonderlijk om te zeggen, te horen, te zien;
2. (v. personen) bewonderenswaardig, eerbiedwaardig.

mirabilis , e. adj. c. s. (miror.)
可驚訝者。奇妙。怪異者。

Suggest a Translation
See an image

, Ingens, maximus. Radulfus de Gestis Friderici I. Imper. apud Murator. tom. 6. col. 1178 : Fecerunt in campis de Videgulfi cum Papiensibus Mirabile prælium.... Et tunc erat frigus Mirabile et nix maxima.... Congregaverunt Mediolanenses exercitum Mirabilem. Notione non multum diversa Cicero lib. 1. Offic. scribit : Quæ forma et honesti facies, si oculis cerneretur, ut ait Plato, Mirabiles amores excitaret sapientiæ. Nostris Merveilleux, pro Ferox, superbus, arrogans ; unde Paroles merveilleuses, Contumeliosa verba, et Merveilleté, Merveilleuseté, Arrogantia. Lit. remiss. ann. 1376. in Reg. 109. Chartoph. reg. ch. 120 : Lequel Oudart qui tousjours a esté Merveilleux, entreprenanz et rioteux, etc. Aliæ ann. 1399. in Reg. 155. ch. 37 : Lequel Gilot le Feve, qui estoit homme noiseux et haultain, leur respondi pluseurs paroles Merveilleuses, en leur disant moult de villenies. Aliæ ann. 1395. in Reg. 147. ch. 298 : Pour cause de la Merveilleté et riote, qui estoit en la personne dudit Jehan de Poittiers, etc. Aliæ ann. 1402. in Reg. 157. ch. 259 : Laquelle Marie a esté en son temps merveilleuse femme,... et par la Merveilleuseté d'elle, son dernier mari lui creva l'œil. Sed et Merveilleux dixerunt, pro Stupefactus, territus, a verbo Merveiller, Mirari, Ital. Maravigliare. Lit. remiss. ann. 1443. in Reg. 176. ch. 311 : Quant le suppliant vit le sang, il fut bien Merveilleux et esbahy. Chron. S. Dion. tom. 3. Collect. Histor. Franc. pag. 240 : Li rois se prist à Merveiller comment ce pooit estre. Ubi Aimoin. lib. 3. cap. 57 : Rex ammiratus est. Consol. Boetii. Ms. lib. 1 : Encor ne te dois Merveiller Se mauvais te portent envie. Se donner merveilles, eadem acceptione, in Lit. remiss. ann. 1450. ex Reg. 185. ch. 4 : Jamet Torrillon dist au suppliant qu'il se donnoit Merveilles, que on ne l'avoit assis à plus grant somme de deniers en nos tailles, etc.

, mendose, ni fallor. pro Mutabilis, qui ab officio amoveri potest. Assis. Abrinc. ann. 1236. in Reg. S. Justi ex Cam. Comput. Paris. fol. 30. r°. col. 1 : Nepos præpositi regis non feodatus, sed Mirabilis, infra ætatem quoddam breve de sesina patris cœperat, etc.

mīrābilis e, adj.with comp.

miror, wonderful, marvellous, extraordinary, amazing, admirable, strange, singular: facinora: pugnandi cupiditas, N.: Hic tibi sit potius quam tu mirabilis illi, H.: Cuncta, quibus est mirabilis, O.: mirabile est, quam non multum differat: esset mirabile quo modo, etc.: mirabile auditu: mirabile dictu Truditur, etc., wonderful to tell, V.: quo ista maiora ac mirabiliora fecisti: magna atque mirabilia portendi, great wonders, S.

Menu

Word wheel

mirabilis

Frieze-Dennison Vergil

Saved

Recent