misericorditer
mĭsĕrĭcordĭter, adv., v. misericors fin.
misericorditer, Adv. (misericors), barmherzig, mitleidig, Claud. Quadrig. ann. 21. fr. 88. (b. Non. 510, 20). Lact. 6, 18, 9. Augustin. de civ. dei 3, 31 u. 5, 23. Ps. Quint. decl. tribun. Marian. c. 4. p. 59 B. – Compar. misericordius, Augustin. epist. 153, 21; de doctr. Christ. 1, 16. – Superl. misericordissime, Augustin. de catech. rud. 25. § 48.
ut avertatur furor Domini a vobis ~iter dicentis
solita clementia ~iter refocilat
cum aliorum erratibus ~iter intervenimus praemium nostrae benignitatis restituet
Deo ~iter favente
multo mitius agiter et ~ius
consideratum est quod amittat pedem et sciendum quod ~iter agitur cum eo per consilium ‥ regis cum majorem penam de jure demeruisset
mulieres in puerperio decubantes ~iter et atroci sevicia trucidarunt
paganos omnes ‥ ~iter trucidavit
et si de sanguine et plaga convictus fuerit triginta denarios vadiet et per gratiam meam vel baillivorum meorum ~iter reddat
mĭsĕrĭcordĭtĕr (misericors), avec compassion : Quadr. Ann. 88 d. Non. 510, 20 ; Lact. Inst. 6, 18, 9 || -dius Aug. Doctr. Chr. 1, 16 ; -issime Ep. 149.
Quicumque... aliquod ecclesiasticum beneficium per pecuniam adepti sunt, illo dimisso ibidem Misericorditer et in sacris ordinibus vivere possunt.Occurrit passim.
Misericordiaappellabatur, existunt. Vide in Misericordia 1.