misere
misere, wretchedly, miserably, pitiably
mĭsĕrē, adv., v. miser fin. 1.
miserē, Adv. (miser), I) elend, unglücklich, kläglich, elendiglich, bemitleidenswert, vivere, Cic.: mori, Plaut.: perire, Plaut.: perdere alqm, Cic.: lugere, Sen.: ut miserius (unter größeren Leiden) a vobis recipiatur, quam ab illo capta est, Liv.: nemo ergo ex Olynthiis miserius servit quam qui Atheniensem dominum sortitus est, Sen. rhet.: miserrume pereo, Plaut. – II) insbes.: 1) kläglich = erbärmlich, schlecht, misere, miserrume scriptum esse, Plaut. Pseud. 74. – 2) kläglich, elendiglich = leidenschaftlich (mit Leidenschaft), angelegentlich, heftig, gar sehr, eius patris me nunc misere miseret, Plaut.: m. orare eius noctem, Ter.: m. cupere, Ter.: m. amare od. deperire amore liebeskranksein = innig lieben (griech. δυςερωτιαν), Komik: u. so m. amans = δυςέρως, liebeskrank, Plaut.: m. discedere quaerens, Hor.: misere noluit tradere, wollte durchaus (schlechterdings) nicht, Cic.
quia ‥ junctis ~e manibus ‥ omnes aut ruina perituri aut fluctibus absorbendi deciderent
vastavit ~e gentem innoxiam
qui ~e ascendit ~ius rotatur et ~errime deicietur
canonicis ab ipso ~e nimis et infeliciter institutis
igitur in hiis viij figuris totum pondus erit significandi, aut sumptum per differentias vocis que sunt asperum, leve, ‥ jocose aut ~e etc.
mĭsĕrē (12) (miser), misérablement, dʼune manière digne de pitié : Cic. Fin. 3, 50 ; Att. 3, 23, 5 || dʼune façon fâcheuse, excessive : Pl. Cist. 131 ; Ter. Ad. 522 ; Eun. 412 ; Haut. 365 ; Hor. S. 1, 9, 14 || -ius Liv. 34, 24, 2 ; -errume Pl. Ps. 74.
miserē adv.with comp.
- miser, wretchedly, miserably, pitiably: vivere: ut miserius a vobis recipiatur quam ab illo capta est, L.—Vehemently, desperately: nimis cupio, T.: cupis abire, H.