miserandus
miserandus, lamentable, deplorable, pitiable, touching, affecting
miserandus , a, um: to be pitied, 11.259; p., unhappy, 6.882; wretched, 3.591; deplorable, direful, 3.138. (miseror)
mĭsĕrandus, a, um, P. a., v. miseror fin. 1.
miserandus, a, um (miseror), bejammerns-, beklagenswert, kläglich, ut aliis miserandus, aliis irridendus esse videatur, Cic.: Niobe invidiosa suis, at nunc miseranda vel hosti, Ov. – v. Lebl., fortuna, Sall.: haec mihi videntur misera atque miseranda, Cic.: miserandum in modum, auf klägliche, jämmerliche Art, Cic. – mit 2. Supin., haec indigna miserandaque auditu, Liv. 6, 37, 1.
mĭsĕrandus, (11) a, um, de miseror : digne de pitié [pers.] : Cic. de Or. 1, 169 || déplorable [choses] : Cic. Cat. 4, 12 ; Prov. 5.
miserandus
adj.
- P. of miseror, lamentable, deplorable, pitiable, touching, affecting: aliis miserandus, aliis inridendus: Heu! miserande puer!V.: haec mihi videntur misera atque miseranda: manus Priamo, V.: fortuna, S.: miserandum in modum, pitiably: haec miseranda auditu, L.: miserande iaceres, Ni, etc. (i. e. miserandus), V.