miseranter
mĭsĕranter, adv., v. miseror fin.
miseranter, Adv. (miseror), kläglich, Gell. 10, 3, 4.
~anter adverbium
Deus ‥ pacienciam ‥ nostram respiciens ~anter
mĭsĕrantĕr (miseror), avec du pathétique : Gell. 10, 3, 4.