modeste
modeste, with moderation, temperately, discreetly, modestly
mŏdestē, adv., v. modestus fin.
modestē, Adv. (modestus), I) eig.: A) im allg. = mit Mäßigung, leidenschaftslos, besonnen, mit Besonnenheit, behutsam, gefaßt, mit Fassung, gelassen, Romam venire, Cic.: placide modesteque inter se rem publicam tractare, Sall.: partes m. distrahere, Tac.: rebus secundis m. ac moderate uti, Liv.: modestissime vivere, Varro fr. – m. ferre, Plaut. u. Lampr.: hosti intrepide modesteque obviam ire, mit Besonnenheit, Gell. – B) insbes.: 1) = bescheiden, anspruchslos, tentare, Ov.: parum m. fecisse eum, Suet.: nihilo modestius vixit, Suet.: parcius et modestius praetentanda est iudicis misericordia, Quint. – u. gefügig im Gehorchen, parēre, Cic. u. Sall. – 2) = sittsam, züchtig, ehrbar, intueri, Ter.: petere alquam (Ggstz. audacem esse), Ov. – II) übtr., der Beschaffenheit nach mäßig, modestius picem allinere, Pallad.: cochlearia completa modestius, mit Maßen, Pallad.
vir ‥ pectore mediocriter quadrato, medio ‥ quod plerisque sine lege turgescere solet, naturaliter et ~e substricto
cantoris sive precentoris sit officium ‥ tumultuantes et inordinate discurrentes per chorum ~e arguere et sedare
[angeli ] illam revehentes cum nimia suavitate velut quietissimo alarum remigio, ita ut nec in curru nec in navi ~ius duci potuisset, subvolabant
cum ‥ ita se ~e et circumspecte ‥ gereret ut merito ‥ amaretur
adversum est quicquid moneo tolerare modeste
~ius se habere ceperunt, qui prius multiplicaverunt loqui sullimia gloriantes
inducitur Ulixes ~ius suadens matri ut indicet natum
mŏdestē (11) (modestus), avec modération, discrètement, modestement, modérément : Cic. Att. 9, 19, 1 ; Liv. 30, 42 ; qui modeste paret Cic. Leg. 3, 5, celui qui obéit sagement, cf. Fam. 14, 14, 1 || -ius Quint. 4, 1, 8 ; -issime Varr. d. Non. 55, 25.
modestē adv.with sup.
- modestus, with moderation, temperately, discreetly, modestly: alqd ferre, T.: rebus secundis uti, L.: parere: modestissume parendo, S.: munificus, H.