obdormisco
obdormisco, to fall asleep
obdormisco, ĕre, v. inch. n. [obdormio],
- to fall asleep (rare but class.): ibidem obdormiscemus, Plaut. Rud. 2, 7, 33 (591); id. Am. 1, 1, 116 (268): quid melius, quam in mediis vitae laboribus obdormiscere, * Cic. Tusc. 1, 49, 117: in jure dicendo, Suet. Claud. 33: post cibum, id. ib. 8: cantante eo, id. Vesp. 4: testudines summā in aquā obdormiscere, Plin. 9, 10, 12, § 36.
obdormīsco, mīvī (miī), ere (Inchoat. zu obdormio), einschlafen, obdormivisse ebrium, Plaut.: obd. in navi, Lact.: in mediis vitae laboribus, Cic.: in iure dicundo, Suet.: post cibum, Suet. – Plaut. most. 1122 jetzt edormivi crapulam.
obdormīscō, (14) īvī, ītum, ĕre, intr., sʼendormir [pr. et fig.] : Cic. Tusc. 1, 117 ; obdormivit Cic. Tusc. 1, 92 ; cf. Suet. Aug. 94 ; Plin. 20, 158.
- 1. in slaap vallen [post cibum];
- 2. (metaf.) ontslapen.
obdormīscō īvī, —, ere, inch.
- * ob-dormio, to fall asleep: in mediis vitae laboribus.