obduratio
obdūrātĭo, ōnis, f. [obduro],
- a hardening; of the mind, obduration, obduracy (eccl. Lat.), Aug. Ep. 105; id. in Psa. 77 et saep.
obdūrātio, ōnis, f. (obduro), die Verhärtung, Verstocktheit des Gemütes, Hieron. in Iob 18 u. 24. Augustin. in psalm. 77 u.a. Eccl.
tot aliorum in diversis personis ‥ tribulationes, damna, ~ones, cupiditates ‥ incessanter audio, video, sentio ut ‥
neque dominum papam neque nos in verbo salutis vestre voluistis audire, sed ~o vestra semper in deteriora excrevit(
quod ~o cecitas est et surditas
non jam mentis ~one, sed sancti propositi firmitate et virtute constantie petra facti sumus
duo postes ostii tui temeraria securitas et impenitens ~o, superliminare autem non dissimile his frontosa libertas et contumax impudentia
~one cordis obcecatus
obdūrātĭō, ōnis, f. (obduro), action dʼendurcir : Aug. Ep. 105.