About Report a problem

Menu

obdurescere

obdurescere [CL] , to become hard; b (transf. or fig., w. ref. to becoming obdurate or recalcitrant). de stagno in quo ligna imposita in lapidem ~escunt Nen. HB 131 cap..  b 1004 verumptamen hostis insidiis antiqui infidelium corda Judaeorum inter haec omnia ~uerunt Ch. Burton 28 p. 50; econtra, que ad aliena viscera expers pietatis ~uit, ‘nec mihi nec tibi sit, sed dividatur’ [cf. III Reg. iii 26] Ailr. Spec. Car. III 14. 36. 589D; qui instar muri ad vocem predicatorum ~uit Ib. (Serm.) PL CXCV 497A; 1168 nec desistant, si ~escit ad preces,si irascitur ad comminationes J. Sal. Ep. 245 (274); firmat ‥ sibi cor ne medeatur infirmo; statuit obnixe ne deludatur amplius et totus ~escit in calibem Map NC IV 6 f. 50; que in sua malitia ~uerat P. Blois Serm. 651B.

Saved

Recent