obdurefacio
obdūrĕfăcĭo, 3, v. a. [ob-durus-facio],
- to make hard, to harden, Non. 23, 7.
obdūrefacio, ere (ob u. durus u. facio), verhärten, Non. p. 23, 6.
obdūrēfăcĭō, ĕre (durus, facio), tr., durcir : Non. 23, 6.