obduresco
obduresco, to grow hard
ob-dūresco, rui, 3, v. n., to grow or become hard, to harden (class. only in the trop. signif.; syn. occalesco).
- I Lit., Cato R. R. 50: semen diuturnitate obdurescit, Varr. R. R. 3, 14, 5: nervis divinis, Arn. 5, 18.—
- II Trop., to become hardened, insensible, obdurate: ita miser cubando in lecto hic expectando obdurui, Plaut. Truc. 5, 24 (916): ad ista obduruimus, Cic. Att. 13, 2, 1: usu obduruerat et percalluerat civitatis incredibilis patientia, id. Mil. 28, 76: nisi obduruisset animus ad dolorem, id. Fam. 2, 16, 1: contra fortunam, id. Tusc. 3, 28, 67; cf. id. Fin. 3, 11, 37: consuetudine, id. Phil. 2, 42: amicorum alii obduruerunt, id. Fam. 5, 15: Gorgonis vultu, at the sight of, Prop. 3, 20, 13: dociliora sunt ingenia, priusquam obduruerunt, Quint. 1, 12, 8.
ob-dūrēsco, dūruī, ere, hart werden, I) eig., Cato r. r. 50 extr. Varro r. r. 3, 14, 5: Gorgonis et satius fuit obdurescere vultu, zu Stein zu erstarren, Prop. 2, 25, 13: cubando in lecto hic exspectando obdurui (wurde steif), Plaut. truc. 916. – II) bildl., hart-, unempfindlich-, gefühllos werden, das Gefühl verlieren, ipse obdurui, Cic.: dociliora sunt ingenia, priusquam obduruerunt, Quint.: nisi diuturnā desperatione rerum obduruisset animus ad dolorem novum, Cic.: his iam inveteratis consuetudine obduruimus, Cic.: quis contra studia naturae tam vehementer obduruit, ut etc., Cic.
obdūrēscō, (13) rŭī, ĕre (durus), intr., se durcir, devenir dur : Cato Agr. 50 ; Varro R. 3, 14, 5 || [fig.] sʼendurcir, devenir insensible : Cic. Mil. 76 ; Fam. 2, 16, 1 ; 5, 15, 2 ; consuetudine obduruimus Cic. Phil. 2, 108, nous nous sommes endurcis par lʼhabitude ; ad ista obduruimus Cic. Att. 13, 2, je me suis endurci à cela.
- 1. (poët.) hard, stijf worden;
- 2. (metaf.) verharden, ongevoelig worden.
obduresco , is, rui, rescere. n. 3.
漸硬。— consuetudine 慣而不覺。Ad dolorem obduresco 疼慣。
Suggest a Translation
See an image
漸硬。— consuetudine 慣而不覺。Ad dolorem obduresco 疼慣。
Suggest a Translation
See an image
ob-dūrēscō ruī, —, ere,
- to grow hard: Gorgonis voltu, i. e. to be petrified, Pr.—To become hardened, grow insensible, be obdurate: usu obduruerat civitatis patientia: animus ad dolorem: quorum (amicorum) alii obduruerunt.