About

Menu

obdurare

obdurare [CL] 1 (trans.) to make hard, harden (var.); b (transf. or fig., usu. w. ref. to making obdurate or recalcitrant). callis non quelibet, sed multa et frequenti attritione ~ata dicitur via Andr. S. Vict. Sal. 24; limosis locis ‥ gelu hiemali ~atis Chr. Rams. 9; fons ‥ qui ‥ ligna imposita ‥ in lapides ~at Gir. TH II 7 p. 86; apparuit caro corrupta et nigra ‥ nigredo ~ata potentiam abstulit masticandi M. Par. Maj. III 42; 1397 pro vadiis ‥ fabrorum ‥ acuencium et ~ancium diversa necessaria et instrumenta predictorum latomorum, positorum, carpentariorum, et aliorum KR Ac 479/23; ~o, A. to make harde WW.  b ~ato corde salutem suam contempsit Alcuin WillP 30; causam reddidit cur infideles ~entur Lanfr. Comment. Paul. 137B; non est sanitas sed ~ata iniquitas Anselm (Or. 8) III 27; ~avit Pharaonem, id est non contulit ei gratiam qua salvaretur R. Melun Paul. 128; ut ignis penitentie comedat ‥ soliditatem et duritiam ~ati cordis in malum T. Chobham Serm. 19. 68va.. 2 (intr.): a to last, endure. b to become hardened, recalcitrant, or sim.. a ut ‥ hec mea donatio ‥ stabilis ‥ imperpetuum ~et ‥ cartam ‥ signavi Reg. Malm. II 98.  b ad vite verba, Israel, cur obduras? / et, filia Syon, quid frustra contendis? / ad instar aspidis cur aures obturas / adipemque parabole non attendis? J. Howd. Cant. 93.

Saved

Recent