obscurum Save Gaffiot 2016 LaNe obscūrum, (11) ī, n. (obscurus), obscurité : Virg. G. 1, 478 ; Liv. 1 præf. 3. obscūrum, ī n (obscurus) duisternis, donker, donkerte [noctis]; ➤ -o coeptae lucis bij het ochtendgloren; (metaf.) in -o (teruggetrokken) vitam agere.